Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/3582 K.2014/37467

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde aralıksız 25/09/2005'den itibaren çalışmaya başladığını, Adana içinde çalıştığında mesaisinin 08.00-20.00 arası olduğunu, Cumartesi günleri ile dini ve milli bayramlar dahil çalıştığını, il dışında ise iş bitene kadar çalıştığını, mesaisinin 07.00-23.00'e kadar sürdüğünü, davacı ve arkadaşlarının bu çalışma şeklinin ağır olduğunu 14/11/2010 tarihinde işverene faksla bildirdiklerini, işverenin bir düzenlemeye gitmediğini, bunun üzerine işyerine dönen davacı ve diğer çalışanların 14/01/2011 tarihinde iş akdine haksız olarak son verildiğini haklarının ödenmediğini, yarım maaş tutarında yılda 4 ikramiye ödendiğini,

davacının 4 ikramiye alacağı olduğunu, maaşının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, ikramiye, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 14-15-17/01/2011 tarihinde işe gelmediğini, bu sebeple tutanak tutulduğunu ve Adana 1.Noterliği 19.01/2011 tarih ve 1988 yevmiye nolu ihtarname gönderildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına müstahak olmadığını, davacının 2005-2007 arası müstahdemlik yaptığını ve 08.00-18.00 arası mesai yaptığını, 2007'den sonra montajda görev yaptığını, iş olduğunda cumartesi pazarda çalıştığını, bu çalışmadan sonra istirahat hakkı kazındığını fazla çalışmasının mümkün olmadığını, davacının net 760,00 TL ücret aldığını,

ikramiye ödemesinin söz konusu olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, 2011 yılı Ocak ayında 14 günlük ücret alacağı olduğunu, bunun dışında alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 21/09/2005 tarihinden itibaren montaj ustası olarak çalışmakta iken iş arkadaşlarıyla birlikte çalışma koşullarının düzeltilmesi, mesailerinin ve ikramiyelerinin ödenmemesi, koordinatör H.. Y.. ile ilgili talepleri konusunda davalı işverenden

başvurularda bulundukları, bu başvuruların sonuçsuz kaldığı, işverenin bu taleplere kızarak davacının iş sözleşmesini diğer işçilerle birlikte 14/01/2011 tarihinde son verildiği, işverenin ise davacının 14-15-17 Ocak tarihlerinde işe gelmediği için devamsızlık tutanağı düzenlendiği ve Adana 1. Noterliği'nin 19/01/2011 tarih ve 1988 yevmiye nolu ihtarname ile iş akdinin feshedildiğini belirtmişse de fesihten sonra devamsızlık tutanaklarının sonuca etkili olmadığı, davacının devamsızlığının işveren tarafından ispatlanamadığı, bu hususta emsal içtihatlarla belirlenen prosedüre uyulmadığı,

davacının işe gelmeme sebeplerinin kendisine sorulmadığı anlaşılmış, davacının iş akdine 14/01/2011 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak son verildiği bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece fazla mesai ücreti davacı tanıkları ve davalı tanığı H.. Y..’ın beyanlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmış ise de, davacı tanıkları ile daha sonra davalı işveren aleyhine dava açan ve diğer yargılamalar sırasında farklı ifade veren H.. Y..’ın davacı ile menfaat birliği içerisinde olup beyanlarına itibar edilemeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Bu nedenle, fazla mesai ücreti diğer davalı tanığının beyanı dikkate alınarak; haftada 7 gün 08.00-17.00 arasında günde 1,5 saat ara dinlenme düşülerek, zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak hesaplanıp, belirlenmelidir.

3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

4- Takdiri indirim dışında reddedilen miktarlar nedeniyle vekil ile temsil edilen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: