KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/3603 E., 2014/35225 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. ... Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla ... ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. ... Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.
Davalı Adalı Güvenlik Şirketi, davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı T.C. ... Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ... Bakanlığı’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, emeklilik sebebiyle akdi 26.06.2008 tarihinde fesheden davacının, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesine göre yaşlılık aylığının bağlandığına dair belgeyi işverene verdiğine dair delil olmamasına rağmen kıdem tazminatı faizinin dava tarihi yerine fesih tarihinden itibaren başlatılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Kararının hüküm kısmının 1-A bendinin çıkartılarak yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/3603, K. 2014/35225, 24 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama