Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/3984 K.2014/13271

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının, Bankalarında 22.07.2004 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışmaya başladığını, iş sözleşmesi devam ederken dava dışı Anadolubank'ın iş teklifini kabul ettiğini, davalının asıl saikinin 1475 Sayılı Kanun md. 14 b.5 e göre kıdem tazminatı almak suretiyle ayrılmak olmayıp, işten ayrılma andaki iradesinin yeniden çalışmak olması sebepleriyle kıdem tazminatına hak kazanmadığı halde ödeme yapıldığını ileri sürerek, 11.942,44 TL kıdem tazminatının, ödeme yaptıkları tarihten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı tarafından açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının, 24/07/2009 tarihli fesih bildiriminde, 15 yıl ve 3600 prim gününü tamamladığı, kıdem tazminatı talebinde bulunarak 07/08/2009 tarihinde iş sözleşmesini sona erdireceğini belirttiği, yine dava dışı Anadolubank'ın 05/04/2011 tarihli yazısında ise davacının işe girişi prosedürünün davacının iş sözleşmesini sona erdirdiği 07/08/2009 tarihinde başladığı ve 10/08/2009 tarihinden itibaren davalının bankaları bünyesinde çalışmaya başladığının açıklandığı, davacı banka tarafından davalıya 11.942,44 net kıdem tazminatının ödendiği,

davalının fesih bildiriminde kıdem tazminatı talep ederek iş sözleşmesini 506 sayılı Kanunun ek 81. maddesine dayanarak sona erdirdiği ancak aynı tarihte başka bir bankaya başvurmuş olduğu ve ilgili bankada çalışmaya başladığından davalının emekli olma amacını gütmeksizin iş sözleşmesini sona erdirdiği bu nedenle davalının davacıdan edindiği kıdem tazminatı tutarı olan 11.942,44 TL nin iadesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işveren, davalı işçinin emeklilik amacını gütmeden başka bir bankada çalışma saiki ile 1475 sayılı Yasanın yürürlükte olan 14 .maddesine 4447 sayılı Yasa hükmü ile eklenen 5. bendindeki hükmüne dayanarak iş sözleşmesini sona erdirdiğini, kıdem tazminatı ödendiğini ancak asıl amacı emeklilik olmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağını ileri sürüp ödenen tazminatın geri iadesini istemiş, davalı ise davacı iddalarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının asıl saikinin emeklilik değil başka bankada çalışma olması, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı 1475 sayılı Yasanın 5. bendindeki şartları sağlayıp emeklilik talebinde bulunmuş ve isteğin bankaca kabulü ile davalıya kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. Davacı, fesih tarihi itibariyle Yasadan kaynaklanan hakkını kullanmış ve kıdem tazminatına hak kazanmış olup, daha sonra çalışmaya devam etmesi bu hakkı ortadan kaldırmayacağından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: