Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/4216 K.2014/37399

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışırken fazla çalışma yaptığını ancak karşılığnın ödenmediğini ileri sürüp fazla çalışma alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı G.. Gaz Lpg San. Ve Tic. A.Ş. vekili davacının müvekkiline ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, şirketin Körfez Bölgesindeki tesisin ticari nedenlerle devr edildiğini, davacıya yapılan bildirim ile yasal tüm hak ve tazminatlarının ödendiğini, davacının devredilen işyerinde yeni işveren ile iş ilişkisini sürdürdüğünü, müvekkili şirket ile ilişkisi kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı G.. Sağlık Hiz. Bilgi İşl. Otom. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ise, davacının müvekkili şirkette çalıştığı tarihlerde fazla mesai yapmadığını, davacının müvekkili şirketten önce çalıştığı diğer davalı şirket olan G.. Gaz dönemine ilişkin ödenmeyen alacakları için müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan G.. A.Ş. işyerinin kapı güvenliğinde güvenlikçi olarak çalışmaya başladığı, bu şirketin diğer davalı G.. şirketine kapı güvenliği işini devrettiği, G.. şirketinin devreden, G.. şirketinin ise devralan şirket olarak davacının işçilik alacaklarından sorumlu oldukları, işyerinde Haziran 2009 tarihine kadar 4 güvenlikçi ile görev yapılırken Haziran/2009 tarihinden davacının işten ayrıldığı 30/04/2011 tarihine kadar 3 güvenlikçi çalıştığı, bu çalışma esasına göre davacının fazla çalışması olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak üçlü vardiya düzeninde, personel yetersizliği nedeni ile haftada 7 gün çalıştığını ileri sürüp fazla çalışma ücreti istemiş ve Mahkemece talep kısmen kabul edilmiş ise de; dosya kapsamı ile güvenlik işinin 2009 yılı Haziran ayına kadar 4, bu tarihten sonra da 3 işçi ile yapıldığı hususunun mahkemenin de kabulünde olduğu üzere sabit olmasına göre, anılan işin 4 kişi tarafından ve üçlü vardiya sistemi ile yapıldığı dönem için her gün 3 işçinin çalışacağı, dördüncünün ise dinleneceği düşünüldüğünde bu dönem için fazla çalışma yapılmış olamayacağı,

güvenlik işinin 3 kişi tarafından yapılmaya başlandığı tarihten itibaren de her 3 işçinin de her gün sekizer saat mesaiye geldiği ve haftada 7 gün çalıştığı düşünülürse bir saatlik ara dinlenmesi düşüldüğünde bu dönem için haftalık çalışma süresinin 49 saat olduğu,

yedinci güne ait çalışmanın hafta tatili olarak değilde fazla mesai olarak talep edilmesinin hesap yönteminin aynı olmasına nazaran sonuca etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, 2009 yılı Haziran ayından sonrası için haftalık 4 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek buna göre hesaplama yaptırılması gerekirken bilirkişinin hatalı değerlendirmesine bağlı olarak haftalık fazla çalışmayı 15 saat kabul eden raporuna itibar ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.