Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/4466 K.2014/38106

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının en son park ve bahçeler müdürlüğünde görev yapmakta iken 14.07.2011 tarihinde emekli olmak suretiyle işten ayrıldığını, ayrılırken emekli ikramiyesi ile birlikte TİS'den kaynaklanan ve o güne kadar ödenmemiş sosyal haklarının tümünün toplu halde ödendiğini, maaşı dışında talep ettiği fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışma ücretlerinin idarede tutulan puantajlarda belli olduğunu, bu günlerde çalışmış ise ücretlerinin kayıtlarda gösterilmek suretiyle ödendiğini, nöbet çıkışlarında kendisine 16 saat ücretli izin verildiğini, fazla çalışma ücret talebinin maddi dayanağının bulunmadığını,

sivil savunma koruma amirliğinde görev yaparken çalıştığı günlere ait ücretlerinin ödendiğini, ayrıca ücretli izne gönderildiğini, talep edebileceği başka bir sosyal hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmış, diğer istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçilerin gece çalışmaları Yasanın 69 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca günde yedibuçuk saati geçemez. Yasada belirtilen bu süre günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa dahi, günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

Somut olayda, davacı işçinin 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı günlerdeki gece çalışmasında günlük 7,5 saati aşan kısımlar için fazla çalışma hesabı yapılmaması hatalıdır. Zira, haftalık çalışma süresi 45 saati geçmese bile gece çalışmasının 7,5 saati aşan kısmı için de fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.

Ayrıca, nöbet çizelgesine göre davacı işçinin izinli olduğu günlere denk gelen bazı özel günler için “X” işareti konularak çalıştırıldığı saatlerin haftalık fazla çalışma hesabında dikkate alınmaması da hatalıdır.

F) Sonuç: