KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/4538 E., 2014/33332 K.·Mahkemesi : Gebze 1. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2014
- Tarihi
- 11/12/2012
- Numarası
- 2008/438-2012/888
- Dava
- Davacı, prim alacağı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, seyahat alacağı, satış cirosundan alınması gereken prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 2000 yılı Mart ayından itibaren davalı işyerinde endüstriyel uygulamalar satış müdürü olarak çalışmaya başladığını ve istifa ettiği 10/03/2008 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, 2007 yılına ait 6 aylık prim alacağı, Mart ayına ait 22 günlük ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve satış cirosu üzerinden % 1,5 olarak belirlenen ve T.C çevresindeki ülkelere satış cirosundan alması gereken prim alacağı ile seyahat alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davada tek davalı olduğu halde hüküm fıkrasında "davalılardan müştereken ve müteselsilen" tahsil yönündeki ibarenin maddi hataya dayandığı ve mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğu anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-İzin ücreti yönünden kısmi davada talep edilen izin ücreti arttırılmadığı halde talep aşılarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/4538, K. 2014/33332, 10 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama