Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/51 K.2014/35459

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde fiili olarak 10.11.2008-25.12.2010 tarihleri arasında konteyner terminal müdürü olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini, fazla çalışma yaptığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücretlerinin tam olarak ödendiğini, üst düzey yönetici olup çalışma süresini kendisinin ayarladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücretelerinin bordroda gösterilen ücret olup tam olarak ödendiği, üst düzey yönetici olduğundan çalışma süresini kendisinin ayarlayabildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin üst düzey yönetici olup olmadığı ve dolayısıyla fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının konteyner terminal müdürü olarak çalıştığı sabittir. Dosya içindeki taraf tanık beyanlarına göre işyerinde davacı dışında iki müdür daha çalışmaktadır. Ayrıca davalı tanığı olan B.. K.. kendisinin genel müdür yardımcısı olduğunu ve davacının kendisi ile genel müdüre bağlı olarak çalıştığını açıkça belirtmiştir. Yine dosya içindeki iş sözleşmesinin 10. maddesinde işin niteliği gereği fazla çalışma yaptırılabileceği, 13. maddede ise bunun karşılığının %50 zamlı olarak ödeneceği açıkça belirtilmiştir. Bu tespitlere göre davacının üst düzey yönetici olmayıp kendisine emir ve talimat veren bir başka yöneticinin bulunduğu da sabittir. Mahkemenin davacının kendi çalışma süresini serbestçe ayarlayabilen üst düzey yönetici olduğu yönündeki değerlendirmesi hatalıdır.

Taraf tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığı sabittir. Günlük 1 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde günde 8,5 saat, haftada ise 51 saat çalıştığı ve haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı ispatlanmıştır. Mahkemece gerekirse bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının hak ettiği fazla çalışma alacağı hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç: