Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5118 K.2013/12462

Yerel mahkeme, asıl ve birleşen davayı kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı belediyede işyeri hekimi olarak görev yaptığını, göreve başladığı tarihten itibaren davalı tarafından Türk Tabipler Birliği’nin belirlediği işyeri hekimliği asgari ücret tarifesi üzerinden ödenmesi gereken aylık ücretlerin, çoğu zaman hiç ödenmediğini ödendiği zamanlarda da belirlenen ücretin altında ödeme yapıldığını, ödenmeyen 2003-2007 arası ücretlerini istediğini ileri sürerek, ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Belediyenin Sağlık İşleri Müdürlüğünde müdür olarak görev yaptığını , sağlık personelinin tazminat ve çalışma esaslarını düzenleyen 2368 sayılı Kanunun 4.maddesi başhekimlik görevini yürütenlerin serbest çalışamazlar hükmüne amir olup Belediye Sağlık Müdürlüğünün de bir nevi başhekimlik olduğunu , müdürlük görevini yürüten davacının bu kanun gereği işyeri hekimliği yapamaması gerekirken sehven imzalanan sözleşmeye göre 2005-2006-2007 döneminde diğer işyeri hekimleri ile birlikte görev yaptığını ve her doktorun baktığı işçi sayısıyla orantılı olarak işyeri hekimliği ücretini aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargıtay Bozma İlamı:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalının temyizi üzerine Dairemizin 07.04.2011 tarih ve 2009/9687 E , 2011/10384 K s ilamı ile davacı ile yapılan 01.10.1999 tarihli sözleşmenin 01.01.2006 günü imzalanan sözleşmeye kadar geçerli olması nedeniyle ücret alacağını hakettiği gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamı usul ve yasaya uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında davacı Bakırköy 8. İş Mahkemesinin 2009/456 Esas, 2011/474 Karar sayılı dosyası ile kıdem tazminatı, geç ödeme faizi, 2007-2008-2009 yıllarına ait sosyal haklar ve 01.01.2008-26.03.2009 tarihleri arasında ödenmeyen ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir. Anılan dosya eldeki dosya ile birleştirilerek toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı Belediyede Sağlık Müdürü olarak çalışırken aynı zamanda işyeri hekimliği yaptığı tartışmasızdır. Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği üzere davacının asıl dava ile talep ettiği ücret alacağını hak ettiği kabul edilerek anılan alacağı hükmedilmesi doğrudur.

Ancak birleştirilen davada istenen ücret ve iş sözleşmesinde atıf yapılan TİS de düzenlenen sosyal hakları hak edip etmediği tartışmalıdır.

Davacı sözkonusu görevde iken 4857 sayılı İş Kanununun 81/son maddesi 15/5/2008 tarihli 5763sayılı kanunun 4. maddesi ile değiştirilmiş ve “Kanuna veya kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşlarında ilgili mevzuatına göre çalıştırılmakta olan hekimlere, üçüncü fıkrada öngörülen eğitimler aldırılmak suretiyle ve aslî görevleri kapsamında, çalışmakta oldukları kurum ve kuruluşların asıl işveren olarak çalıştırdıkları işçilerin işyeri hekimliği hizmetleri gördürülür. Bu kurum ve kuruluşların diğer personel için oluşturulmuş olan sağlık birimleri, işyeri sağlık ve güvenlik birimi olarak da kullanılabilir.” hükmü getirilmiştir.

Davalı Belediyede Sayıştay tarafından yapılan incelemede davacıya ödenen işyeri hekimliği ücretlerinin iadesinin gerektiğine dair hüküm kurulmuş, Sayıştay Temyiz Kurulunun 15.03.2011 tarihli kararında “kamu kurum ve kurullarında çalışan hekimlerin çalıştıkları kurum ve kuruluşlarda çalışan işçilerin işyeri hekimliği hizmetlerini görmeleri asli vazifeleri dahilindedir. Bu nedenle işyeri hekimliğinin asli vazife yanında ayrı bir vazifeymiş gibi algılanmak suretiyle ücretlendirilmesi İş Kanununun ilgili 81. maddesine eklenen hükümden sonra yasal açıdan mümkün bulunmamaktadır.” gerekçesiyle davacının itirazları reddedilmiştir.

Bu durumda 4857 sayılı İş Kanununun 81/son maddesi ve Sayıştay Temyiz Kurulu kararı gereğince davacı yasanın kapsamında olması nedeniyle kanunun yürürlük tarihi olan 15.05.2008 den önceki ücret ve sosyal hakları hak edip, anılan tarihten sonraki ücret ve sosyal hakları hak etmediği kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

G) Sonuç: