Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5651 K.2013/10638

Mahkemece, takibin İİK.'nun 193 maddesi uyarınca durdurulduğu, kanunun 66. Maddesi uyarınca bir durdurma kararı bulunmadığı, itirazın iptali davası açılması için gerekli dava şartları oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 31/10/2007 - 07/06/2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, bu tarihte tazminatları ödenmeksizin işten çıkarıldığını alacaklarının ödenmediğini, davacının alacaklarının tahsili için Mersin 1. İcra Müdürlüğünün 2010/11993 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya vekili, davalı hakkında Mersin 1. asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/59 Esas sayılı iflasın ertelenmesine ilişkin dava dosyasının dosyasının bekletici mesele yapılması talebinde bulunulmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı borçluya tebliğ edilen ödeme emrine karşı yapılan itirazda davalı şirketin iflasına karar verildiği belirtildiğinden 06.12.2010 tarihli kararla İİK 193. maddesi gereğince takibin durdurulmasına karar verildiği, İİK m.66 gereğince verilmiş takibin durdurulması kararı olmadığı, İİK m.67 gereğince itirazın iptali davası açılabilmesi için ön koşulunun İİK m.66 gereğince takibin durdurulmasına karar verilmesi olduğu, dosyada bu yönde bir durma kararı olmadığından dava şartları oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından işçilik alacaklarının iflasın açılmasından sonra doğduğunu, bu nedenle takip yapılabileceğini, icra müdürlüğünce İİK.’un 193. Maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın kabulü gerektiği gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İcra ve İflas Kanunu’nun 67. Maddesi uyarınca İtirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına mahkum istemi ile açılan davanın genel veya aradaki hizmet ilişkisi nedeni ile iş mahkemelerinde görülebilmesi için, takibin aynı kanunun 66. Maddesi uyarınca borçlu tarafından yapılan itiraz üzerine durdurulması gerekir. Aynı kanunun 193. Maddesi uyarınca takibin durdurulması kararı ise iflasın açılması halinde sözkonusudur. İflasın açılması durumunda durdurma kararı yasadan kaynaklanan bir icra müdürlüğü işlemidir. Burada borca itiraz yoktur. İcra Müdürlüğünün işlemine karşı, ancak icra mahkemesinde şikayet veya itiraz yoluna başvurulabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakları için iflasın ertelenmesi davası açan ve davası reddedildiği için iflasın açılmasına karar verilen davalı şirket aleyhine icra takibinde bulunmuş, davalı şirket vekili iflası kararı ile birlikte takibe itiraz etmiş ve İcra Müdürlüğü tarafından iflasına karar verilen davalı şirket hakkında icra takibi yapılamayacağı gerekçesi ile icra takibinin İİK.’un 193 maddesi uyarınca durdurulmasına karar verilmiştir.

Davacı her ne kadar durdurmaya karşı itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına karar verilmesi istemi ile dava açmış ise de, borca itiraz yapılmayarak İİK.’un 66. Maddesi uyarınca durdurma kararı verilmediğinden, mahkemece bu yönde değerlendirme yapılması ve dava şartları bulunmadığı gerekçesi isabetlidir. Ancak davacının bu istemi icra müdürlüğü işlemine karşı şikayet ve itiraz niteliğinde olduğundan uyuşmazlığın yetkili İcra Mahkemesinde görülmesi ve çözümlenmesi gerekir. Olayda iş mahkemesi açısından dava şartı olan görevli olma şartı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK.’un 114/c, 20 ve 331. Maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine ve mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde davanın esastan reddi hatalıdır.

F) Sonuç: