Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5856 K.2013/13496

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 28.09.2006-31.12.2008 tarihleri arasında 2 yıl 2 ay 3 gün çalıştığını, son ücretinin 638,70 TL olduğunu, böbrek rahatsızlığı nedeniyle rapor aldığını, rapor bitiminde iş akdinin haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini, iş yerinde yaz döneminde haftanın 6 günü 08.00- 19.30 saatleri, kış döneminde 08.00- 18.30 arası çalıştığını, arasında tazminatlarının ödenmediğini, işyerinde fazla mesai yapıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını bunların karşılığının ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde sürekli devamsızlık yaptığını, 27-28-29-30-31.12.2008 tarihlerinde raporlu olmadığı halde mazeretsiz şekilde işe gelmediğini, İK. 25/2-g uyarınca iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle fesih edildiğini, kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalıya ait işyerinde 28.09.2006-31.12.2008 tarihleri arasında çalıştığı, davacının hastalığı nedeniyle ameliyat olduğu, aldığı rapor sonrasında işyerinde 27-28-29-30-31.12.2008 tarihleri arasında işyerine gitmediğinden davalı tarafın 4857 sayılı yasanın 25/1-a md. göre fesih edildiği, yargılamada dinlenen tanık beyanları, dosya kapsamıyla davalı tarafın haklı olarak iş akdini feshettiğinin kabulüyle, davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığından bu yöndeki talebinin reddi gerektiği, işyerinde fazla mesai yapıldığı, bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı, yıllık izin ücret alacağı olduğu anlaşıldığından, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı taraflar arasında ihtilaflıdır.

Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda, işveren vekili iş sözleşmesinin iş yerinin 31.12.2008 tarihinde faaliyetine son verilmesi nedeniyle feshedildiğini ve başvuru halinde tazminatın ödeneceğini belirtmiş olup, bu beyan işvereni bağlayacağı gibi Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından düzenlenen tutanaklar 4857 sayılı İş Kanunu 92. Maddesi 3. Fıkrası gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.

Davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi hatalıdır. Kaldı ki, mahkemece davacının iş sözleşmesinin işverence İş Kanunu 25/1-a maddesi uyarınca feshedildiği kabulü karşısında davacının kıdem tazminatına hak kazanacağının düşünülmemesi de yerinde değildir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar göz ardı edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: