Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/5923 K.2013/14912

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2004/461 Esas, 2006/943 Karar sayılı ilamı ile müvekkilinin işveren tarafından haksız olarak işten çıkarıldığının hüküm altına alındığını, TİS’le belirlenen ücret ve diğer sosyal haklar nedeniyle ödenmesi gereken haklar toplamı 3.000 TL ve fer’ilerine ilişkin taleplerinin atiye bırakıldığını, davacının ödenmeyen 2004 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan aylarına ilişkin 4 aylık ücret ve ücret farklarıyla iki aylık ikramiye alacağının tahsili ile, davacının 162 gün izni bulunmasına rağmen 88 gün üzerinden hesaplanan yıllık izin süresinden kalan 74 günlük yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Belediye’de çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının istemleriyle ilgili ... 1. İş Mahkemesi’nin 2004/461 Esas sayılı dosyası ile hüküm kurulduğunu bu davanın mükerrer bir dava olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık, davacının daha önce yıllık izin alacağı talebinin de bulunduğu bir kısım işçilik alacaklarıyla açtığı ... 1. İş Mahkemesi’nde görülen 2004/461 Esas, 2006/943 Karar sayılı kararın yıllık izin talebi açısından kesin hüküm teşkil edip etmediği bu kapsamda davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı davalı ... tarafından daha sonra devralınan ...’ne karşı 1.200 TL yıllık izin alacağı talebinin de bulunduğu bir kısım işçilik alacağı talebinde bulunmuş, söz .konusu talebiyle ilgili ... 1. İş Mahkemesi’nin 2004/461 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılmış, yargılama sırasında bilirkişi hesaplamasında davacının yıllık izin süresinin 88 gün olduğu tespit edilerek 1.170,25 TL yıllık izin alacağı hesaplanmış ve mahkemece söz konusu miktar yönünden hüküm kurularak fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Söz konusu karar davacı tarafça temyiz edilmeyerek dairemizin 29.04.2008 gün, 2007/19332 Esas, 2008/10894 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

Davacı ... 1. İş Mahkemesi’nin kararı kesinleşmeden yıllık izin süresinin önceki yargılamada yanlış hesaplandığını yıllık izin süresinin 88 gün olmadığını 162 gün olduğunu bu konuda fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek 19.01.2007 günü dava açmış, söz konusu dava ... 2. İş Mahkemesi’nin 2007/47 Esasına kaydedilmiştir. Davalı ... cevap dilekçesinde açıkça aynı konuda ... 1. İş Mahkemesi’nde karar verilen bir dava olup kendi taraflarınca temyiz edildiğini dosyanın Yargıtay’da olduğunu belirtmiş, yargılama sırasında ... 1. İş Mahkemesi’nin 2004/461 Esas, 2006/943 Karar sayılı kararı kesinleşerek dosya arasına alınmıştır.

Buna göre davacının yıllık izin ücreti alacağı konusunda taraflar arasında devam etmekte olan bir dava bulunmaktayken, söz konusu davada hatalı hesaplama yapıldığı gerekçesiyle aynı konuda bir dava daha açtığı, her ne kadar ilk davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuşsa da bilirkişi tarafından 88 gün olarak hesaplanan yıllık izin süresine göre izin alacağının tespit edildiği mahkemece de bu miktar üzerinden davanın kabul edildiği, davacı tarafça kararın temyiz edilmediği, sonradan açılan davada davalı tarafça süresinde derdestlik itirazında bulunulduğu, kaldı ki kararın yargılama sırasında kesinleştiği, kesinleşen hüküm karşısında yıllık izin alacağı talebi konusunda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: