Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6180 K.2013/18341

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve milli bayram ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin davalı işveren tarafından haklı olarak feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise mazeretsiz olarak iş gelmemesi sebebi ile davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Davacı tanıklarından birisi fesih hakkında yetersiz ve duyuma dayalı beyanda bulunmuş, diğer tanık ile işveren arasında görülmekte olan bir dava bulunmamaktadır. Bu davada davacının da tanık olarak dinlendiği görülmüştür. Davalı tanıkları ise davacının mazeretsiz olarak işyerinden ayrılarak bir daha dönmediğini tutarlı anlatımları ile doğrulamışlardır.

Kaldı ki, dosyaya celbedilen ve red ile sonuçlandığı görülen davacı tanığı ...’ya ilişkin dava dosyasının içeriği de dikkate alındığında davacının iş akdinin işverence haklı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Mahkemece delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ile kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: