Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6184 K.2013/19533

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, 26.11.2002 tarihinden beri ... ...’de çalışmaktayken 01.07.2006 tarihi itibariyle ...’ın ... Türk A. Şirketine devrolunduğunu, söz konusu devirden sonra davacının ...- Koop. İş Sendikasına üye olduğunu, üyeliğini 01.01.2007 tarihinde davalı şirkete bildirdiğini, buna rağmen davalı şirket tarafından toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davacının bu sebeple 4857 sayılı yasanın 24/II- e bendine göre iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve toplu iş sözleşmesi kapsamında bulunan fark alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, ... ...’nin 01.07.2006 tarihi itibariyle ... Türk ...’e ile birleştirildiğini, birleşen ... ...’de toplu iş sözleşmesinin mevcut olmadığını, ... Center, ..., ... işyerlerinde çalışan sendika üyesi olacak kapsam içi personelin ... ve ...- Koop iş sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin bazı hükümlerinden faydalanamayacağı yönünde protokol düzenlendiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının toplu iş sözleşmesine göre kapsam dışı personel içinde bulunmadığı, iş akdinin davacı tarafından 31.05.2007 tarihinde toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ikramiye ve sosyal hakların ödenmediği gerekçesiyle 4857 sayılı yasanın 24. maddesi gereğince haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile fark alacakların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı işçinin sendika üyeliğinin işverene bildirildiği 01.01.2007 tarihinden itibaren işyerinde 01.05.2005- 30.04.2007 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

Kural olarak 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9/2. maddesine göre sendika üyesi olan kapsam dışı işçilerin üyeliğin bildirildiği tarihten toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerekir. Ancak toplu iş sözleşmesinin yararlanma maddesinin de değerlendirilmesi gerekir. Toplu iş sözleşmesinin 6/c maddesinde birleşme öncesi ... işçisi olarak çalışanlar bakımından ayrık bir düzenlemeye yer verilmemiş ise de davacı işçinin sendika üyeliğinin bildiriminden önce 28.09.2006 tarihinde imzalanan protokolde, ..., ... Center, ... Depo ve Tanet işyerlerinde çalışan işçilerin toplu iş

sözleşmesinin 52,53 ve 55. maddeleri dışında kalan parasal ve ayni hak sağlayan hükümlerden yararlanamayacağı kararlaştırılmıştır. Sözü edilen protokol toplu iş sözleşmesinin taraflarınca imzalanmış olup toplu iş sözleşmesinin eki mahiyetindedir. Bu itibarla birleşme öncesi ... işçisi olarak çalışan davacı bakımından toplu iş sözleşmesinin parasal ve ayni haklarından yararlanma, 01.05.2005- 30.04.2007 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 52,53 ve 55. maddeleri ile sınırlıdır.

İşyerinde 01.05.2007- 30.04.2009 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi de 15.10.2007 tarihinde imzalanmış olup toplu iş sözleşmesinin 6/c maddesine göre aynı tarihte imzalanan protokolde ise toplu iş sözleşmesinin 20/a, 24/b, 29, 30, 32, 52, 53, 55. maddeleri dışında kalan parasal ve ayni hak sağlayan hükümlerinden ..., ... Depo ve ... işyerlerinde çalışan işçilerin yararlanamayacağı açıklanmıştır.

Davacı işçinin sendika üyeliğinin bildirildiği tarih ile fesih tarihi arasındaki dönemde yürürlükte olan her iki toplu iş sözleşmesinde de davacı konumundaki işçilerin toplu iş sözleşmesinden yararlanacakları hükümler protokollerle sınırlandırılmıştır. Birleşen işyerlerinde farklı parasal haklarla çalışan işçiler arasında bir dengenin gözetilmesi amacıyla sendika ile işveren arasında toplu iş sözleşmesinin eki mahiyetinde düzenlenen sözü edilen protokol hükümleri geçerlidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda toplu iş sözleşmesinin 45, 49, 54, 57, 59. maddelerine göre hesaplamalar yapılmış olup, sözü edilen protokollere göre davacı işçinin toplu iş sözleşmesinin hesaplamaya konu olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Bu durumda davaya konu toplu iş sözleşmesine dayanan fark isteklerin reddine karar verilmelidir.

Davacı işçinin toplu iş sözleşmesine dayanan fark istekleri yerinde olmadığından aynı nedenle iş sözleşmesini feshi de haklı olarak değerlendirilemez. Kıdem tazminatı ile fark isteklere dayalı bu davanın reddi gerekirken yazılı şekilde her iki isteğin de kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.