Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6297 K.2013/20243

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukat tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 14.10.2002 tarihinde şube personeli olarak işe başladığını, 04.01.2008 tarihinde iş akdini 1475 Sayılı Yasanın 14. maddesine istinaden feshettiğini, haftanın 6 günü sabah 08.30, akşam bazı günler 21.00, bazı günler 24.00’a kadar çalıştığını, son net maaşının 900,00 TL olduğunu, dini bayramlarda çalışmadığını, resmi bayramlarda çalıştığını, son 3 aylık yol ücretini almadığını, bordrolara yansıtılan cüzi fazla mesai ücretlerinin aslında maaşın bir bölümü olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, resmi bayram ve yol parası alacaklarının fesih ve temerrüt tarihlerinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02.11.2002 tarihinden (2004 yılı haricinde) 21.12.2007 tarihine kadar bordrolarda belirtilen ücretten çalıştığını, davacının evlilik nedeniyle iş akdini feshettiği iddiasının yerinde olmadığını, yapılan kasa kontrolündeki hesapları izah etmemesi üzerine işten ayrıldığını, nitekim evlilik nedeniyle feshettiği iddiasının bile dava dilekçesi ile ekteki ihtarnamede farklı tarihlerde olduğunu, tutarsız bulunduğunu, dava dilekçesinde fesih tarihinin 04.01.2008 olarak, ihtarnamede ise fesih tarihinin 30.10.2007 olarak belirtildiğini, haksız fesih nedeniyle kıdem tazminatı talebinin yersiz olduğunu, ihtirazı kayıtsız imzalanan ücret bordrolarında yapılan fazla mesailerin belirtilerek ödendiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı işverenin davacının iş akdini kasa açıkları sebebiyle feshettiği iddiasının mahallinde yapılan keşfe müteakip Mali Müşavir bilirkişilerin raporlarına göre ispatlanamadığı, kasa kontrolündeki hesapların izah edilememesi sebebiyle davacının iş yerinden ayrıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, iş akdinin evlilik sebebiyle davacı tarafından haklı nedene dayanılarak feshedildiği, haftalık yasal 45 saat olan çalışma süresini 18 saat aşacak şekilde fazla mesai yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı, davacının 14.10.2002 tarihinde işe girdiği iddiasının ispatlanamadığı,

02.11.2002-30.10.2007 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde 2007 yılı Ağustos ayı ücret bordrosuna göre aylık net 900,00 TL ücret ile çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yol ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ve genel tatil ücreti hesabında son ücretin asgari ücrete oranlanarak belirlenecek dönem ücreti üzerinden hesaplama yapılması gerekirken asgari ücretten hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Tanık beyanları ile kanıtlanan fazla mesai ücretinden yapılan % 5 hakkaniyet indirimi az olup, daha makul ve fazla oranda yapılmasının düşünülmemesi hatalıdır.

4-Ücret kapsamında bulunmayan yol parasına yasal faiz yerine mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: