Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6617 K.2013/23576

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.03.2013 gün ve 2010/51376 Esas, 2013/8766 Karar sayılı kararı ile “davalı vekilinin 12.07.2010 tarihinde yapılan ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, bu konuda ek rapor alınmasına ve davacının işe girişinin 07.09.2005 olarak kabul edilmesine rağmen zamanaşımı defi nazara alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “giriş tarihine göre zamanaşımına uğrayan alacak olmadığı ve buna göre karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “davalı vekilinin 12.07.2010 tarihinde yapılan ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, bu konuda ek rapor alınmasına ve davacının işe girişinin 07.09.2005 olarak kabul edilmesine rağmen zamanaşımı defi nazara alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “ek raporda ıslah tarihi 22/05/2004 olarak alınmak suretiyle davalının zaman aşımı itirazı doğrultusunda fazla çalışma ücreti ve bayram-genel tatil çalışma ücreti alacağı hesaplandığı,

ıslah harç tarihi 20/05/2009 tarihi olmasına rağmen hesaplamanın 22/05/2004 tarihinden başlatılmasının 2 gün davacı aleyhine olmasına rağmen davacı tarafın bu yönde itiraz yahut temyizinin bulunmadığı” gerekçesi ile direnilmiş olup, ek raporda zamanaşımının ıslah dilekçesinin harçlandırıldığı tarihe göre dikkate alındığı, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşılmış olup;

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2.Davacı taraf kabul edilmeyen 26.04.2004 tarihli hizmet başlangıç süresine göre ıslah dilekçesi ile birlikte toplam 27.686,00 TL tazminat ve alacak talep etmiştir. Mahkemece hizmet süresinin 07.09.2005 tarihi olduğu kabul edilerek bu tarihe göre hesaplanan toplam 20.326,33 TL hüküm altına alınmıştır. Talep edilenden daha az bir miktara göre karar verildiğinden davanın kısmen kabulüne ve reddedilen miktara göre davalı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretinin hüküm altına alınmasına karar verilmelidir.