Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/6767 K.2014/38698

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan K.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 01/08/2008-26/09/2011 tarihleri arasında davalı K..

B.. görev ve sorumlulukları arasında kabul gören evde bakım hizmetinin yerine getirmek amacı ile belediye bünyesinde faaliyet gösteren Özel Koceali Evde Bakım Ltd Şti.nde hastalara evde bakmak üzere bakım destek personeli olarak çalıştığını, evde bakım hizmetinin 5216 sayılı yasanın 7 maddesi gereği Belediyenin asli görevleri arasında yer aldığını, dolayısı ile davalı idarenin asıl işveren sıfatı ile davacını işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu, davacının aylık ücretlerinin ödenmediği gibi fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin de ödenmediğini, davacının iş sözleşmesini bu nedenle haklı olarak kendisinin fesih ettiğini,

aylık 750TL ücret aldığını, ayda 2 hafta 6 gün, diğer iki hafta 7 gün esasına göre çalıştığını, günlük çalışma süresinin 09;00-19;30 saatleri arasında olduğunu, bazı özel hastalarda 24 saat çalışmak durumunda kaldığını, ancak fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini, davacının tüm genel tatillerde çalışmasına rağmen bunların tahsilinin de ödenmediğini, sadece dini bayramlar çalışması karşılığında bir gün izin verildiğini, davacının ücretinin asgari kısmının TEB bankası İzmit şubesine ve Z.. bankası İzmit şubesinde bulunan hesaplara yatırıldığını kalan kısmının elden ödendiğini,

2011 yılı Ağustos ve Eylül ayı maaşlarının ayrıca asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerini kullanamadığını ve yıllık ücreti izinlerinin de ödenmediğini, iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kıdem tazminatı, fazla çalışma alacağı, genel tatil, yıllık izin ücreti alacağı, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı Büyükşehir Belediye vekili cevap dilekçesi ile, 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu, 5393 Sayılı Belediye Kanunu,1593 Sayılı Umumi Hıfsısıhha Kanunu, Sağlık Bakanlığının 10/03/2005 tarih 25751 sayılı resmi gazetede yayımlanan evde bakım hizmetleri sunumu hakkında yönetmelik esas alınarak, 4734 Sayılı Kamu İhale Kanununa uygun olarak düzenlenen şartname ve sosyal ekonomik yoksulluk ve yoksunluk tespiti ve evde bakım hizmeti işinin 18/08/2009 tarihinde imzalanan sözleşme ile Özel Kocaeli Evde

Bakım Hizmetleri Ltd Şti ile D..

Özel Sağlık Ltd Şti ne verildiğini, yüklenici firma ile yapılan sözleşme birim fiyat hizmet alım sözleşmesi ve ödemelerin yüklenicinin birim fiyat teklif mektubunda belirttiği fiyatlar üzerinden kendisine yapıldığını, davacının herhangi bir alacağı var ise bu alacaklardan diğer davalının sorumlu olduğunun, müvekkili Belediye'nin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının 26/09/2009 tarihli dilekçe ile ücretlerinin yüklenici firma tarafından ödenemediğini müvekkili Belediye'ye bildirmesi üzerine davacının da imzasının bulunduğu 26/10/2011 tarihli tutanak ile davacının 766,41TL 2011 yılı Ağustos ayı,

626,66TL Eylül ayı maaşı ve asgari geçim indirimlerini yüklenici firmanın hakedişinden kesilerek davacıya ödendiğini savunarak davanın hem esas ve hem de husumet nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı Özel Kocaeli Evde Bakım Hizmetleri Merkezi ve Eği.ve Dan. Tic. San. Ltd.Şti.davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı K.. B.. vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı tanığı S.. A..’ın açık anlatımından davalı şirketin sadece diğer davalı K.. B..ne hizmet vermediği, davacı işçinin de münhasıran K.. B..ne ait işyerinde çalışmadığı anlaşıldığından, somut olayda K.. B.. ile diğer davalı şirket arasındaki ilişki asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak nitelendirilemez. Bu duruma göre K.. B.. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.