Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7058 K.2014/38457

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan K.. İnş. Madencilik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan K.. İnşaat Madencilik Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı K.. İnşaat Madencilik Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ücretinden takdiri indirim yapılmasına karşın, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş hafta tatili ve bayram genel tatil ücreti alacaklarından da makul oranda bir indirim yapmaktan ibarettir.

3-Davacı vekili yıllık izin ücreti talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 25.12.2001-30.06.2012 tarihleri arasında 10 yıl 6 ay 6 gün olarak belirlenmiş ve bu hizmet süresi nazara alınarak davacının hak kazandığı yıllık ücretli izin süresi (14x5) + (20x5) = 170 gün olarak hesaplanmıştır. 4857 Sayılı Yasanın yürürlüğe giriş tarihi 10.06.2003’tür. 4857 Sayılı İş Kanununun yürürlüğe girdiği tarihe kadar yürürlükte bulunan 1475 Sayılı Yasanın 49. Maddesinin a bendi gereğince bir yıldan beş yıla kadar olanlara yılda 12 gün yıllık izin hakkı tanınmıştır. Mahkemece hatalı hesaplamaya dayalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi bozma nedenidir.