Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7785 K.2014/9089

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren tarafından iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, genel tatil, prim, yol ve yemek ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyeri değişikliğini kabul etmeyip kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden bulunmaksızın feshedildiği sonucuna ulaşılmış ise de Mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun değildir.

İşyerinin değişmesi davacı aleyhine iş koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olup, davacı bu değişikliği kabul etmediğini yazılı olarak bildirmiş ve aynı dilekçede kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının ödenmesi koşuluyla istifa ettiğini beyan etmiştir. Davalı işveren bu dilekçeyi kabul ederek çıkış işlemini yaptığına göre dilekçede belirtilen koşuluda kabul etmiş sayılır. Bu itibarla davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatına hak kazanamayacağı anlaşıldığından ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: