Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7890 K.2014/39140

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.01.2004-01.07.2008 tarihleri arasında davalı şirketin de içinde bulunduğu şirketler nezdinde aralıksız olarak çalıştığını, en son tüm hakları ile birlikte holdinge bağlı olan davalıya devredilerek davalı işçisi olarak işyerinde çalışırken müvekkilin iş akdine davalı tarafından sendikal faaliyetlerinden dolayı haksız ve geçersiz olarak son verildiğini, Bursa 3. İş mahkemesinin 2008/760 Esas sayılı dosyasıyla açılan işe iade davasının sonunda işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini,

ancak müvekkilinin davalı işveren tarafından işe başlatılmadığı gibi ödenmesi gereken haklarının da davalı tarafından eksik ödendiğini veya hiç ödenmediğini, bunun yanında müvekkilinin çalıştığı süre boyunca çalıştırıldığı halde bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini, müvekkiline yıllık izin haklarının da bir kısmının kullandırılmadığı gibi buna bağlı haklarının da ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile bir yıllık ücreti tutarındaki işe iade tazminatı farkı,

4 aylık boşta geçen süreler ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap ve beyanlarında özetle: davacının işe iadesine karar verilmesi ve kararın kesinleşmesi üzerine davacının işe başlama başvurusu yaptığını, müvekkili şirketçe bu talep kabul edilmeyerek hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatı ile 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve 12 aylık ücreti tutarındaki iş güvencesi tazminatının davacının banka hesabına yatırılmak suretiyle tam ve eksiksiz olarak ödendiğini, işyerinde tır şoförü olarak çalışan davacının tüm bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunduğunu ve davacı tarafından da ihtirazı kayıtsız olarak imzalandığını,

yüksek mahkemenin kararlarına göre fazla mesai tahakkuku bulunan bordroyu ihtirazı kayıtsız olarak imzalayan işçinin bordroda belirtilenden daha çok fazla mesai yaptığını ancak yazılı belge ile ispatlayabileceğini, ayrıca davacının imzaladığı iş akdinin 7. maddesi uyarınca günde 3 saate kadar yapılacak fazla mesai çalışmaların da ücret dahil olduğunun kabul edildiğini, bu hüküm karşısında davacının fazla mesai talep edemeyeceğini,

yine iş akdinin 9. maddesi uyarınca işçinin yaptığı fazla çalışma karşılığının işverenin talebi halinde serbest zaman olarak kullanılmasının kabul edildiğini ve davacının fazla çalıştığı sürelerin karşılığının bir kısmının ücret olarak bir kısmının da serbest zaman olarak ödendiğinin bordrolar ile sabit olduğunu, davacının çalışma süresi boyunca 33 gün izin kullandığını, 9 günlük yıllık izin hakkının ise 20.02.2008 tarihinde davacıya ödendiğini, bakiye yıllık izin ücretinin ise 2008/Temmuz ayına ait bordrosunda 303,38.TL olarak ödendiğini, izin ücreti alacağının bulunmadığını, davacının fazla çalışma, hafta tatili,

ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunmadığı gibi, bu alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacının hizmet sözleşmesinde günlük 3 saatlik fazla çalışmanın günlük maktu ücrete dahil olduğu hususunun mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirilmemesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre günde 9 saatten fazla araç kullanmanın yasal olarak mümkün olmadığı, aksinin ancak yazılı takograflarla kanıtlanması gerektiği gözetilmeden soyut tanık beyanlarına dayalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: