Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/7935 K.2015/785

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili.

Müvekkilinin 06.02.2008-24.12.2010 tarihleri arasında davalı işverenlik nezdinde bilgi işlem personeli olarak çalıştığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız ve nedensiz olarak son verildiğini, bu hususta Kartal 4. İş Mahkemesi'nin 2011/92 E. sayılı dosyası ile işe iade talebinde bulunulduğunu ve yargılama sonucunda müvekkilinin işe iadesine karar verildiğini, anılan kararın 10.03.2011 tarihinde kesinleştiğini, karar gereğince 13.05.2011 tarihli ihtarname ile davalı işverenliğe işe başlama başvurusu yapıldığını, işverenlikçe gönderilen 26.05.2011 tarihli ihtarname ile müvekkilinin aynı görevinde işe başlayabileceğinin bildirildiğini,

akabinde 02.06.2011 tarihinde işe başlayan müvekkiline eski görevi olan bilgi işlemde çalışamayacağı, satış elemanı olarak çalışması gerektiğinin bildirildiğini, müvekkilinin bu durumu kabul edemeyeceğini beyan ettiğini ve 03.06.2011 tarihinde işbaşı yapan müvekkilinin işverence işyerinden uzaklaştırıldığını, 06.06.2011 tarihinde işverenliğe bu durumun ihtar olunduğunu ve akabinde işverenlikçe gönderilen 07.06.2011 tarihli ihtarname ile iş akdine 04-07.06.2011 tarihleri arasında işe devam etmemesi nedeniyle son verildiğinin bildirildiğini,

buna cevaben 13.06.2011 tarihinde gönderdikleri ihtarnamede bu hususları kabul etmediklerini bildirdiklerini, davalı yanın işe başlatma davetinde samimi olmadığını ve başlatmama halindeki sorumlulukları bertaraf etmek amacıyla işe davet ettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil çalışmaları alacağı, 2010 yılı 12 aylık maaş zam farkı alacağı, 2010 yılı Aralık ayı maaşı, 2010 yılı 3. İkramiyesi, işe iade kararında belirtilen 4 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ve 4 aya kadar ücret ve diğer haklar alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazının yanı sıra; davacının işe iade kararı sonrasında 02.06.2011 tarihinde işe başladığını, bu kez 12.07.2011 tarihinde yeniden işyerini terk ederek ayrıldığını, 40 günlük süre içinde ücret aldığını, aynı gün girip çıktığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bu nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının işe iade kararına istinaden işe başlatıldığından talep olunan iş güvencesi

tazminatının yasal dayanağı kalmadığını, iş akdinde zam koşulu olmadığı gibi bahsedildiği üzere bir zam uygulaması da bulunmadığını, mübrez hizmet akdine göre fazla çalışma ücretinin davacının maaşına dahil olduğunu, bir kısım aylarda davacının yaptığı fazla mesailerin karşılığının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının somut biçimde yazılmadığı, taleplerinin ne olduğunun açıklanmadığı, davacının ve davalının iddia ve savunmalarının değerlendirilmediği, hangi hakkın hangi nedenle kabul veya reddedildiğinin açıklanmadığı, alacak kalemleri hakkında ayrı ayrı gerekçe oluşturulmadığı, reddedilen alacakların ret sebeplerinin gerekçesinin açıklanmadığı anlaşıldığından Anayasa’nın 141/3. Maddesi ile HMK’nin 297. Maddesinde belirtilen şekilde gerekçe taşımayan kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: