Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/8961 K.2014/2034

Dava

Taraflar arasındaki, ikramiye ile fark ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.01.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat A.. E.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı şirkette 05.09.1997 tarihinde işe başladığını ve iş sözleşmesinin 24.12.2010 tarihinde feshedildiğini, 21.10.2000 tarihli iş sözleşmesinin özel şartlar bölümün I/b. maddesinde, 01.01.2001 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere baz alınan ücret üzerinden hesaplanacak en son 6 aylık TÜFE oranında ücret artışı yapılacağı, 1/d bendinde 01.07.2001 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 30.06.2001 tarihinde almakta olduğu ücretin son 6 aylık TÜFE oranında arttırılacağı, 1/e bendinde de bu tarihten itibaren her yıl 1 Ocak ve 1 Temmuz itibariyle personelin almakta ücretin son 6 aylık TÜFE oranında arttırılacağı öngörüldüğünü, ücretinde bu artışların yapılmadığı ileri sürerek, ücret ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, isteklerin zamanaşımı sebebiyle reddinin gerektiğini, davacının kamu kuruluşu olan şirkette 05.09.1997 -21.10.2000 tarihleri arasında sözleşmeli personel ve şirketin özelleştirilmesini takiben 21.10.2000 ve 17.11.2003 tarihlerinde akdedilen belirsiz süreli iş sözleşmeleri ile işçi statüsünde çalıştığını, davacı gibi tüm personele Kasım 2000 ayı ücretinin imzalanan iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde %50 artırılarak Kasım ayının son günü ödenmesi gerektiği halde %100 artırılarak Kasım ayının son gününde ödendiğini, bu nedenle Kasım ayında fazladan yapılan %50 oranındaki ücret artışının TÜFE oranın çok üzerinde olması nedeniyle Temmuz 2001 ayında yapılması gereken ücret artışının yapılmadığını savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma öncesi alınan bilirkişi raporuna göre fark ücret ve fark ikramiye isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalıya ait İstanbul bölge müdürlüğü işyerinde 05.09.1997 tarihinde sözleşmeli personel olarak göreve başladığı, işyerinin özelleştirilmesinin ardından 21.10.2000 tarihinde iş sözleşmesi imzalandığı hususları taraflar arasında tartışmasızdır. Sözü edilen iş sözleşmesinin özel şartlar bölümünde 01.11.2000 tarihinde almakta olduğu ücrete % 50 zam yapılacağı kararlaştırılmıştır. Aynı sözleşmede davacının görev yaptığı birimin İstanbul’a taşınması halinde nakli izleyen ilk aydan geçerli olarak % 50 ücret artışı yapılacağı belirtilmiştir. Davacının sürekli olarak İstanbul ilinde çalıştığı dosya içeriği ile sabittir. Davacının 2000 yılı öncesinde sözleşmeli personel olarak çalışmış ve özelleştirme sırasında nakle tabi personel olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre 01.11.2000 tarihinde yapılması gereken ücret artışı % 50 dir. Davacının çalıştığı birim İstanbul’a nakledilmediğine göre nakle bağlı % 50 zammın uygulanması davacı için söz konusu olmaz. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda Kasım 2000 tarihinde işyerinin İstanbul’a taşındığı belirtilerek ayrıca % 50 zammın uygulanması gerektiği belirtilerek hesaplamaya gidildiği görülmektedir.

Öte yandan davalı işveren Kasım 2000 tarihinde sözleşmeye göre yapılması gereken ücret artışı oranı % 50 olduğu halde işverenin % 100 olarak uyguladığını bu fazladan zam sebebiyle sonraki dönemde bazı ücret artışlarının yapılmadığını savunmuştur.

Somut olayda iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle Kasım 2000 tarihinde % 50 ücret artışı yapılmalı, davacının çalıştığı birimin İstanbul’a nakli yapılmadığına göre ilave % 50 ücret artışına gidilmemeli ve sonraki dönemler için iş sözleşmeleri hükümlerine göre artışlar uygulanmak suretiyle davacı işçiye istek konusu dönemde eksik ücret ve ikramiye ödenip ödenmediği belirlenmelidir. Bozma öncesi alınan eksik bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır.