Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/10126 K.2015/22357

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalıya ait işyerinde muhasebe servisi görevlisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, son ay ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili, devamsızlık nedeniyle akdin feshedildiğini, fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, devamsızlık iddiasının ispat edilemediği, fazla çalışmaların karşılığının ödenmediği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde muhasebe servisi görevlisi olarak 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 23.10.2010-31.10.2011 arasında çalışmıştır.

Mahkemece, davacının haftada 19,5 saat fazla çalışma yaptığı ve bazı aylar bordrolarında fazla çalışma tahakkukları bulunduğu sonucuna varılarak, tahakkuk olan aylardaki ödemeler mahsup edilip tüm süre yönünden bakiye fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir.

Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği,bordrolarda fazla mesai ücret ödemesi var ve davacı imzası taşımıyor ve davacı aksini yazılı delille kanıtlamıyor ise ödeme olan aylar dışlanarak hesaplama yapılması gerekir.

Mahkemece, imzalı bordrolarda fazla çalışma tahakkuku olan ayların tamamen dışlanarak fazla çalışma alacağının tespiti gerekirken fazla çalışma ödemelerinin mahsup edilerek bakiyesine hükmedilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece, tanık beyanına göre belirlenen fazla çalışma alacağında % 50 oranında takdiri indirim yapılmıştır. Kabul edilen indirim oranı hakkın özünü etkileyecek nitelikte ve yüksektir.

Mahkemece, hükmedilen fazla çalışma alacağında makul bir oranda takdiri indirim yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

4- Mahkemece, hükmedilen alacağın net mi brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç