Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/10475 K.2015/22441

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverene ait işyerinde, 17.12.2009 tarihinden itibaren belirsiz süreli iş akdi kapsamında Antrenör, Yüzme Hocası, Fitness Eğitmeni olarak çalışmaya başladığını, işten ayrıldığı 02.05.2010 tarihine kadar kesintisiz olarak sürdüğünü, çalışma döneminde SGK bildiriminin yapılmadığını, aylık net 900,00 TL sabit ücret ve ayrıca ders başına ek ücret almak şartıyla çalıştığını, çalışma dönemi süresi içerisinde, aylık ücret ve öğrencilere verilen derslerden doğan ek ücretlerinin toplamı 6.525,00 TL olmasına rağmen bunun yalnızca 1.070,00 TL’lik bölümü ödendiğini, bakiye 5.455,00 TL'lik ücret alacağının ödenmediğini,

bu sebeple kendisinin işi bıraktığını, ücret alacaklarının tahsili amacıyla, Kartal 5. icra Müdürlüğü' nün 2010/4137 Esas sayılı dosyasıyla ilamsız icra takibi başlattığını, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptaline, %40' tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile arasında hizmet akdi bulunmadığını, kanuna göre iş sözleşmesi bir tarafın bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın da ücret ödemeyi üslendiği bir akit olduğunu, davacının, işyerine ait tesislerde kendi nam ve hesabına öğrencilerine yüzme dersi vb. verdiğini, tarafların arasında hizmet akdi bulunmadığı için davacı ile ilgili SGK'ya bir bildirimde de bulunulmadığını, davacının 900 TL. net ücret aldığı ve ayrıca ders başına ek ücret alacağını bulunduğunu iddia ile,

ücret ve ek ücret alacaklarının toplamı olarak 5.455,00 TL. olduğunu beyan ettiğini, istemiş olduğu 5.455,00 TL. nin ne kadarının ücret ne kadarının da ek ücret olduğunu açıklanmadığını, davacıya ücret ödeme yükümlülüğü bulunmadığını, davacının kendi nam ve hesabına, kendisinin bağlantı kurduğu öğrencilerine işyerine ait tesislerde ders verdiğini, tesislere gelen öğrencilerin tesislerde yapmış olduğu harcamaların işyeri için ticari kar olarak düşünüldüğünü, davacı ile tesislerini kullandırma yönünde anlaşma yapıldığını, davacının iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişinin hesapladığı 4.050 TL ücret ve fazla mesai alacağının dosyaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde; “aylık net 900,00 TL sabit ücret ve ayrıca ders başına ek ücret almak şartıyla çalıştığını, çalışma dönemi süresi içerisinde, aylık ücret ve öğrencilere verilen derslerden doğan ek ücretlerinin toplamı 6.525,00 TL olmasına rağmen bunun yalnızca 1.070,00 TL’lik kısmının ödendiğini, bakiye 5.455,00 TL'lik ücret alacağının ödenmediğini” iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş olup, talep konusu net değildir.

Davacı vekiline ücret ve ek ders ücretinin ayrı ayrı ne kadarlık kısmının davalı işveren tarafından ödendiği tereddüde yer vermeyecek şekilde açıklattırılmalı, gerekirse ek rapor aldırılmak suretiyle davacı vekilinin sunduğu belgeler ve tanık beyanları yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.