Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/10537 K.2015/22573

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde mekanik ustası olarak 1978 yılı Eylül ayında işe başladığını, 2001 yılında emekli olmasına rağmen çalışmaya devam ettiğini ve 31/12/2010 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, asgari geçim indirimi, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hizmet süresi ile ilgili SGK kayıtlarının geçerli olduğunu, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde 01/09/1978 - 31/12/2010 tarihleri arasında 32 yıl 4 ay süre ile çalıştığı, iş akdinin işyerinin el değiştirmesi nedeni ile fesh edildiği ve kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı ayrıca ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ve asgarari geçim indirimi alacağı da olduğu, yıllık izinle ilgili olarak; davacı 15/03/2001 tarihinde emekli olduğu için bu tarih öncesi kullanılmayan izinlerin bu tarihte ücrete dönüştüğü, bu nedenle dava tarihi itibari ile zaman aşımına uğradığı,

bu tarihten sonrası için bakiye izin alacağı olduğu, haftada bir gün izin kullandığı için hafta tatili alacağına hak kazanmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının yıllık izin alağı ile ilgili olarak çalışma dönemi 2'ye ayrılarak ilk dönem açısından zamanaşımına uğradığı şeklindeki bilirkişi ve Mahkeme görüşü hatalı ise de, davacı temyizi olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Davacı, dava dilekçesinde ve 28/09/2011 tarihli beyan dilekçesinde Eylül 1978-31/12/2010 tarihleri arasında yaklaşık 22 yılı aşkın süre ile davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiş, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işverene nezdinde 01/09/1978-31/12/2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilip 32 yıl 4 ay çalışma süresi üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece bu rapora itibarla davacının davalı işveren nezdinde 32 yıl 4 ay süre ile çalıştığı kabul edilmiş ise de bu kabul eksik incelemeye dayalıdır.

Şöyle ki, davacının SGK hizmet düküm cetveli incelendiğinde davalı işveren nezdinde işe başladığı 01/10/1979 tarihinden önce ... sicil numaralı bir işyerinden 171 gün çalışma bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu işverinin kime ait oduğu saptamadan davalı ile bağlantısı olup olmadığı belirlenmeden hizmet başının 01/09/1978 kabul edilmesi hatalıdır.

Ayrıca davacı 1961 doğumlu Türk vatandaşı erkek şahısdır. Çalışma dönemi içinde askere gitmesi muhtemeldir. Bu nedenle davacının çalışma dönemi içinde askerlik yapıp yapmadığı kendisinden ve askerlik şubesinden sorularak askerlik döneminin dışlanıp dışlanmayacağı değerlendirilmelidir.

Öte yandan hizmet düküm cetvelinde davacının son dönem çalışmalarından yaklaşık 5 yıl süre ile ayda 12 gün çalışma yaptığı gözlenmektedir. İşveren ayda 12 günlük çalışmaya dair iş sözleşmesi de sunmuş olup bu husus davacıya sorulup açıklattırılmadan bu yöndeki taraf delilleri değerlendirilmeden söz konusu ayların tam kabulü de hatalıdır.

Yukarıdaki açıkalanan hususlar dışında hizmet döküm cetvelinde emeklilik sonrası 2004 yılı 5. ayına kadar hizmet bildirimi görülmediğinden davacının bu dönemdeki çalışması araştırılıp gerekirse bu konuda tanıklar yeniden dinlenip hizmet süresi ve buna bağlı hak ve alacaklar belirlenmelidir.

Hizmet süresi ile ilgili eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Kararın gerekçesinde belirtilmesine rağmen hüküm kısmında hafta tatili ücretine yönelik talep red edilmeyip, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile birlikte hafta tatili alacağının hüküm altına alınması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: