Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/10707 K.2014/26327

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 13/04/2005-05/07/2007 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini beyanla fesih işleminin geçersizliğine, davacının işe iadesine, çalışmadığı süre için 4 aylık ücretinin ve işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücreti kadar tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının şirkete ait toplam 324,95 TL ürün bedelini zimmetine geçirdiğinden 4857 Sayılı İş Kanunu 25/II-e fıkrası uyarınca haklı sebebe istinaden tazminatsız olarak iş akdinin feshedildiğini, hukuka aykırı eylemi nedeniyle Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına bildirildiğini beyanla haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı tarafından gerçekleştirilen feshin haklı ve geçerli olduğu ve feshin son çare olarak uygulandığı hususlarının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde usulünce kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davalı şirkette satış temsilcisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 01.07.2007 tarihinde kasada görevli iken satılan ürünleri kasada iptal ettiği ve hiç göstermediği, ürünlerin karşılığı olan tutarları da kasaya koymayarak zimmetine geçirdiği gerekçesiyle 09.07.2007 tarihinde 4857 Sayılı İş Kanunu m.25/II-e uyarınca feshedilmiştir. Feshe konu olan olayla ilgili 04.07.2007 tarihinde çalışanlar ve mağaza müdürü tarafından tutanak tutulmuştur. Tutanakta bir kısım ürünlerin faturada iade edildiğinin göründüğü, ürün iadesi sonucunda aslında stokta olması gerekirken bunların bulunmadığı işlemi yapanın davacı olduğu belirtilmektedir.

Davacı hakkında olayla ilgili ayrıca suç duyurusunda bulunulmuş hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır. Kamu davası sonucunda ceza mahkemesince davacının zorunlu hallerde kasaya geçtiği, iade ürünlerinin alınması için kasa şifresinin bir kısım çalışanlarca da bilindiği bu nedenle üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyet kararı verilmesini gerektirir delil elde edilemediği gerekçesiyle hakkında beraat karar verilmiş ve söz konusu karar Yargıtay incelemesinden geçerek onanmıştır. Davacı da iş mahkemesi yargılaması sırasında kendisine ait şifrenin diğer çalışanlar tarafından da bilindiğini bu nedenle zimmete neden olan işlemin kendisi tarafından yapılmış olduğunu kanıtlamayacağını dile getirmektedir.

Davacının olayı gerçekleştirdiği sabit olmasa da ortada bir şüphe feshi söz konusudur. Tutanak, sunulan faturalar, davacı hakkında açılan ceza davası dikkate alındığında işverence duyulan şüphenin somut olgulara dayandığı, davacıyla iş ilişkisinin devamının davalıdan beklenemeyeceği bu nedenle feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.