Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/10795 K.2014/28660

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 23.09.2002-31.07.2009 tarihleri arasında davalı işverenin Rusya'da bulunan değişik işyerlerinde güvenlikçi olarak çalıştığını, en son ücretin net 1.600 USD olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kendi bünyesindeki çalışmasının 20.12.2003 tarihinde sona erdiğini, davacının son saat ücretinin 1,67 USD olduğunu, davacının 2002-2003 yıllarına ait ücret bordroları ile personel cari hesap kartını sunduklarını, bankaya yatırılan ücretleri ile bordroların uyumlu olduğunu, davacının fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığında ücretlerinin tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığını ispatladığı, yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdeme esas süresinin tespiti noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem süresi iki şık halinde tespit edilmiştir. Mahkemece davacının 23.09.2002-01.10.2009 tarihleri arasında aralıklarla 6 yıl 2 ay 16 gün çalıştığı kabul edilerek 1.şıkka göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek davacının işçilik alacakları hüküm altına alınmıştır. Davalı taraf davacının çalışmasının 31.07.2009 tarihinde sona erdiğini belirtmiştir.

Davacı tarafça cevap dilekçesine karşı verilen cevap dilekçesinde iş sözleşmesinin 31.07.2009 tarihinde sona erdiği açıkça belirtilmiştir. Davacının 01.10.2009 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığına ilişkin dosya içinde bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davacının 23.09.2002-31.7.2009 tarihleri arasındaki 6 yıl 14 günlük kıdem süresine göre gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil alacakları hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.