Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11095 K.2015/23344

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait meyhanede aşçı olarak çalıştığını, emekli olmasına rağmen çalışmaya devam ederken işyerinde felç geçirdiğini ve çalışamaz duruma geldiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının emekli olduktan sonra çalışmadığını, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01/01/1997-02/04/2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığı, çalışma süresi içerisinde 28/11/2005 tarihinde emekli olmasına rağmen çalışmalarına devam ettiği, emeklilik sonrasında herhangi bir sigorta kaydı bulunmamasına rağmen tanık beyanları nazara alındığında davacının kesintisiz ve sürekli olarak çalışmasına devam ettiğinin tespit edildiği, işçinin sağlık raporlarından da anlaşılacağı üzere felç geçirmesi nedeniyle rahatsızlanarak işyerinden ayrıldığı,

işçinin sağlık sebepleriyle işyerinde çalışamaz hale gelmesi durumunda feshin kim tarafından yapıldığına bakılmaksızın işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı, bunun yanında yıllık izin ücreti ile fazla çalışma ve genel tatil ücretine hak kazandığı ancak haftada 6 gün çalıştığı için hafta tatili alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde çalışırken felç geçirip çalışamaz hale geldiğini ileri sürüp kıdem tazminatı istemiş, davaılı ise davacının emekli olduktan sonra çalışması bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, işçinin sağlık sebepleriyle işyerinde çalışamaz hale gelmesi durumunda feshin kim tarafından yapıldığına bakılmaksızın işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı, gerekçesi ile kıdem tazminatına hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunun 24. maddesine göre, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçi iş sözleşmesini haklı olarak fesh edebilir.

Mahkemece bu kanun hükmü doğrultusunda işçinin haklı fesih hakkı bulunup bulunmadığı yönünde sağlık raporu alınıp çıkan sonuca göre davacı işçinin feshinin haklı olup olmadığı belirlenmeli, feshin haklılığı anlaşıldığı takdirde tüm hizmet süresi göz önünde tutulmalı, feshin haksız olduğu sonucuna varıldığı takdirde ise davacının 28/11/2005 deki emeklilik tarihine kadar ki dönemi için bu tarihteki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı gerekçe ile kıdem tazminatının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3- 6100 sayılı HMK'nın 25. maddesine göre, Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. 26. madde hükmüne göre ise Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, davacının yıllık izinlerinin her yıl sadece 5-7 gününü kullanarak geri kalanını kullanmadığını, açıklamış olup bu maddi vaka hakimi bağlar. Mahkemece yukarıda açıklanan Kanun hükümleri karşısında davacının yıllık izin ücreti ile ilgili beyanı dikkate alınarak alacak belirlemeli iken, bu hususun göz ardı edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: