Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11296 K.2015/23505

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 23.11.2011 tarihine kadar davalı Belediyede çalıştığını, 6111 sayılı Kanun kapsamında norm fazlası olduğu gerekçesi ile İl Milli Eğitim Müdürlüğüne naklinin yapıldığını, söz konusu görevlendirmeyi kabul etmediğini ve Belediyedeki işine gitmeye devam ettiğini, işverence iş sözleşmesinin 27.01.2012 tarihinde feshedildiğini,

Kanun hükmü gereğince görevlendirmeyi beş işgünü içinde kabul etmeyen işçilerin iş sözleşmelerinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesine göre feshedilmesi gerektiği halde iş sözleşmesi hemen feshedilmeyerek 27.01.2012 tarihine kadar olan dönemde başka yerde işe girmesinin de engellendiğini ve bu sebeple 23.11.2011-27.01.2012 tarihleri arasında Belediyedeki işine giderek çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek,

bu dönemdeki çalışmasının karşılığı olarak fark kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, ilave tediye, ikramiye, giyim yardımı, yol yardımı, havlu-sabun bedeli, yemek bedeli, KHK tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 23.11.2011 tarihine kadar olan tüm işçilik haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 23.11.2011-27.01.2012 tarihleri arasında davalı işveren işyerinde fiili bir çalışması olmasa da, çalışmasının fiili olarak sona erdiği 23.11.2011 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 27.01.2012 tarihine kadar başka bir yerde çalışmadığı, gelirinin olmadığı, taraflar arasındaki iş ilişkisi devam ettiğinden davacının ücret alacağı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım işçilik alacağı ve 6772 sayılı Kanun gereğince ilave tediye alacağını talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık işçinin giyim yardımına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; işyerinde uygulanmakta olan davacının da yararlandığı anlaşılan toplu iş sözleşmesinin 53. maddesinde temmuz ayında yazlık ve kasım ayında ise kışlık giysi yardımı yapılacağı öngörülmüştür. Davacının giyim yardımı alacağı, işçinin 23.11.2011 tarihine kadar çalıştığı dikkate alınarak, 2011 yılındaki çalıştığı süreye göre kıstelyevm hesabı yapılarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile 2011 yılına ait giyim yardımının tamamının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

3- 6111 sayılı Kanun'un 166/5. maddesinde “ Ataması tekemmül ettirilen işçiler, çalıştıkları kurumlarınca atama emirlerinin tebliğini izleyen günden itibaren beş iş günü içinde yeni görevlerine başlamak zorundadırlar. Bu süre içinde yeni kurumunda işe başlamayan işçilerin atamaları iptal edilerek 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17 nci maddesine göre iş sözleşmeleri sona erdirilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Kanunda belirtilen İş Kanunu'nun 17. maddesine göre iş sözleşmelerinin sona erdirilmesinden kasıt, kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek iş sözleşmelerinin feshedilmesi gerektiğidir. Yoksa ihbar önelleri yönünden Kanun hükmünün uygulanması gerektiği anlamına gelmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının ihbar tazminatı ve iki nolu bozma ilamında işaret olunan giyim yardımı dışındaki alacakları yönünden; davacının 23.11.2011-27.01.2012 tarihleri arasında davalı Belediyede fiili bir çalışması bulunmadığı ve iş sözleşmesinin Kanun hükmü gereğince eylemli olarak 23.11.2011 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının fark kıdem tazminatı, ücret, ilave tediye, ikramiye, yol yardımı ve yemek bedeli taleplerinin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü de hatalıdır.

F) Sonuç: