Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11459 K.2014/28896

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde satış memuru olarak 13/03/2010 tarihinde işe başladığını, iş akdine 09/07/2013 tarihinde işveren tarafından son verildiğini, iş akdinin feshedildiği gün savunmasının istendiğini, savunmasının ardından satış ve tahsilat sorumluluğunda bulunan P.. Y.. M..

A.Ş.'nin vadesi gelmiş ve ödenmemiş 820.658,,00 TL borcu olmasına rağmen ilave sipariş girerek firma riskinin 990.952,00 TL'ye çıkmasına sebebiyet verdiği, savunmasında haklı bir sebep bulunmadığı, görevi ihmal ve kayıtsız davranışlarda bulunması gerekçesiyle iş akdinin feshedildiğini beyanla feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, işe başlatılmaması halinde tazminat miktarının 8 ay olarak belirlenmesine, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve diğer sosyal hak ve menfaatlerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13/03/2000-09/07/2013 tarihleri arasında kurumsal müşteriler satış memuru olarak çalıştığını, davranışlarında ihmal ve kayıtsızlık bulunması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, P.. Y.M.. A.Ş.'nin 31/12/2012 tarihinde ödenmesi gereken 820.658 TL borcu varken davacının sorumluluğunda Ocak 2013 ayı sonunda 170.294 TL sevkiyat yapılması suretiyle firmanın riskinin 990.952 TL'ye çıkartıldığını beyanla haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının 5 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının 4 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.