Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/11527 K.2014/14169

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 31/07/2004-30/10/2008 tarihleri arasında asıl işveren olan S.. şirketinin alt işvereni olan davalı E.. şirketi nezdinde inşaat teknikeri olarak çalıştığnı, iş akdine haksız ve nedensiz olarak son verildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, genel tatil, asgari geçim indirimi, fazla mesai ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. A..

Vekili; davacının müvekkilinin çalışanı değil, diğer davalı EGF inşaat çalışanı olduğunu, davacının diğer davalı EGF şirketinin müvekkiline ait Samandıra L.. şantiyesinde 25/04/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, bu tarihten önce müvekkiline ait herhangi bir şantiyede çalışmadığını, bu nedenle anılan tarih öncesindeki tazminat taleplerinin yersiz olduğunu, davacının mazeretsiz ve bildirimsiz olarak 5 gün işe gelmemesi üzerine diğer davalı E.. şirketi tarafından tazminatları ödenmek suretiyle 30/10/2008 tarihinde işten çıkarıldığını,

diğer davalı ile yapılan sözleşme uyarınca şantiye alanında çalıştırılan her işçiye ait hakların ödenmesinden diğer davalının tek başına sorumlu olduğunu, şantiyede fazla mesai yapılmadığını, diğer işçilik alacak taleplerinin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı E..İnşaat Mühendislik ve Tic. A.Ş. Vekili; davacının 25/10/2008-30/10/2008 tarihleri arasında firma yetkililerine ve çalışanlarına hiçbir haber vermeden ve mazeret bildirmeden işe gelmediğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının müvekkili yanında 25/24/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışma süresi boyunca ek bir çalışma yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, hafta ve genel tatillerde çalışmadığını, asgari geçim indirimi ücretinin her ay ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporunun 2. seçeneği doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece verilen kısa kararda hüküm özeti raporun 2.seçeneğine göre tefhim edilmiş, gerekçeli kararın gerekçe kısmında da davanın bilirkişi raporunun 2. seçeneğine göre kısmen kabul edildiği açıklanmış ise de; gerekçeli kararın hüküm sonucunda raporun 1. seçeneğine göre karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi 10/4 1992 gün ve 7-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu kararı ve bu karara uygun düzenleme içeren HMK.'nun 298/2 maddesi uyarınca hatalı olup, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: