Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12067 K.2014/19484

Davacı vekili tarafından verilen 06.11.2013 tarihli dilekçede, Dairemizin 03.06.2013 tarih, 2011/16512 E ve 2010/16921 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Mahkemece kıdem tazminatı için dava ve ıslah tarihinden faize karar verilmiş, davacı vekili kararı bu yönden temyiz etmiştir. Dava dilekçesinde kıdem tazminatı için talep sınırlandırması olmaksızın faiz talep edilmiş ve ıslah dilekçesinde de fesih tarihinden faiz yürütülmesi talep edilmiş olmakla 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Bu husus Dairemizce temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar vermek gerekmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ödenmeyen ücret alacağı, yıllık izin ücreti ile hafta sonu tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar görev itirazı ve devamsızlık savunmasına dayanmışlardır.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatı bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 120 maddesi hükmü uyarınca kıdem tazminatını düzenleyen 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlüktedir. Anılan 14. maddenin 11. fıkrası hükmüne göre kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.

Kıdem tazminatının zamanında ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği 1475 sayılı Kanunun 14/11. maddesinde öngörülmüştür. O halde faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır.

Somut olayda, davacı işçi dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmuş ve ıslah dilekçesinde de fesih tarihinden itibaren faiz talep ettiğini açıklamıştır. Yukarıda sözü edilen yasal düzenleme gereği kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz uygulanacağından ve davacı aksi yönde talebini sınırlandırmadığından kıdem tazminatı için dava ve ıslah tarihlerinden faize karar verilmesi hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, sözü edilen durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla HUMK’nun 438/7. Maddesi uyarınca aşağıdaki gibi kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.