Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12460 K.2014/15810

Yerel mahkeme, davalı R..Taşımacılık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, birleşen dosya davalısı R.. Taşımacılık ve Loj. Tic. AŞ. Aleyhine açılan davanın kısmen kabülüne karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde yurtiçi tır şoförü olarak 24/02/2006-29/11/2007 tarihleri arasında garanti asgari ücret+günlük sefer primi esasıyla çalıştığını, sefer ücreti olarak 30,00 TL aldığını, böylelikle son aylık net 1.450,00 TL ücret ödendiğini, yıllık izinlerinin gereği gibi kullandırılmaması, 2007/Eylül-Ekim aylarına ait ücretin bir bölümünü oluşturan garanti asgari ücretlerin ödenmemesi, fazla çalışma ve tatil ücretlerinin ödenmemesi,

ücretlerinin Kurum'a daha düşük bildirilmesi nedeniyle, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, kasım ayında akdi feshettiği tarihe kadar da asgari ücretten kaynaklanan ücret alacağı bulunduğunu, her gün ortalama en az 12 saat çalıştığını, dini bayramlarda bir gün tatil yaptığını, diğer bayram günlerinde çalıştığını iddia ederek davalı R..

Ş... aleyhine açtığı dava ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiş olup, işbu dava dosyası ile birleşen ve davalı R.. Taş. ve Loj.Tic. A.Ş.aleyhine ikame olunan davada da aynı istemlerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ücretinin iddia ettiği gibi olmayıp bordrolarda gösterilen ücretle çalıştığını, tır şoförlerinin kanunen araç kullanma süreleri belirli olduğundan fazla çalışma yapmadığını, iddia edilen çalışma temposunun hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasındaki ilişkinin alt işverenlik müessesesinin yasal esas ve unsurlarına aykırılığı nedeniyle sırf işçi temini amaçlı sözleşme kapsamında istihdam edilen işçinin doğrudan doğruya R.. A.Ş. işçisi sayılması gerektiği sonucuna varılarak davalı R.. Ltd. Şti.hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, diğer davalı R.. Taşımacılık Ve Lojistik Tic.A.Ş. hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı istemleri hüküm altına alınmış, fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil ücreti istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında yıllık izin noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, yıllık izin formuyla ilgili bilirkişi tespiti ve Mahkemenin gerekçesi yerinde değildir. Dosyada sureti mevcut 2007 yılına ilişkin yıllık izin belgesinden, iznin başlama tarihinin 04.06.2007, bitiş tarihinin 19.06.2007 olduğu ve davacının imzasını da içerdiği anlaşılmakla, anılan bu izin belgesine itibar edilerek yıllık izin ücreti isteminin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki bir diğer ihtilaf konusu da hesaplamaya esas ücretin miktarı noktasındadır.

Davalı R.. Taş. ve Loj.Tic. A.Ş. aleyhine ikame olunan dava dilekçesinde ücretle ilgili iddia, aylık asgari ücret + günlük prim (sefer ücreti) 30,00 TL olmasına karşın Bilirkişi Raporunda, tanık beyanlarına göre, aylık net 950,00 TL

(Brüt 1.327,50 TL) + günlük 10,00 TL yemek = 1.584,60 TL giydirilmiş brüt üzerinden hesaplama yapılması, talep aşımı olup, hatalıdır.

F) Sonuç: