KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/12709 E., 2015/24694 K.·Mahkemesi : İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının emeklilik başvurusu yapmak için işyerinden izin aldığını ve işyerine döndüğünde ise sebep gösterilmeden işten çıkarıldığını, davalının davacının kıdem tazminatını ödemediğini iddia ederek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının istifa ederek ve emekli olmak isteği ile işten ayrıldığını ve davacıya 15.887,54 TL kıdem tazminatı ödendiğini, davacının davalıyı ibra ettiğini, ücret alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hak ettiği toplam kıdem tazminatı net 16.910,36 TL olup, davacı vekili tarafından davanın bu miktara göre ıslah edilmesi karşısında mahkemece net 16.910,36 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken gerekçede davacının kıdem tazminatının 15.887,54 TL’sine hak ettiği belirtilip toplam 15.910,36 TL’sine hükmedilmesi hatalıdır.
3-Hükmedilen tazminatın “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/12709, K. 2015/24694, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama