Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12749 K.2015/25030

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Rusya’da bulunan işyeri şantiyelerinde 20.10.2003-08.11.2004, 15.03.2005-14.11.2006, 05.11.2007-14.01.2008 tarihleri arasında demirci ustası olarak çalıştığını, davacının toplamda yaklaşık 39 ay davalı şirketin Rusya’da bulunan şantiyelerinde çalıştığını, davacının iş akdinin davalı şirket tarafından Rusya’da bulunan şantiyedeki projenin bitmesi gerekçe gösterilerek 14.01.2008 tarihinde feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının müvekkili şirkette aralıklı olarak Ekim 2003-Kasım 2004, Mart 2005-Aralık 2005, Mayıs 2006-Kasım 2006 ve Kasım 2007-Aralık 2007 arasında çalıştığını, davacının iddia ettiği gibi iş sözleşmesinin fesih iradesi ile sona ermediğini, İKALE suretiyle yani her iki tarafın da anlaşması ile sözleşmenin sona erdiğini, iş sözleşmesinin müvekkili şirketçe sona erdirilmediğini, davacı ile müvekkili şirketin anlaşması (İKALE) suretiyle sona erdiğini, müvekkilinin Rusya’nın birçok bölgesinde gerçekleştirdiği projeler kapsamında işçiler çalıştırdığını,

bu doğrultuda birçok şantiyesine işçi yerleştirdiğini, davacı işçinin başka projelerde yer almak istemediğini, müvekkili şirkete sözleşmenin sona erdirilmesi hususunda icapta bulunduğunu, müvekkilinin de söz konusu icabı kabul ettiğini ve davacı işçi ile anlaşmak suretiyle kendisini ülkeye geri gönderdiğini, yani işçinin talebi ve şirketin de kabulü ile sözleşmenin sona erdirildiğini, müvekkili şirketin çalışma prensibinin de bu şekilde olduğunu, davacının herhangi bir yıllık izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline, yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresinin talep aşılarak hesaplanıp hesaplanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 20.10.2003-08.11.2004, 15.03.2005-14.11.2006, 05.11.2007-14.01.2008 tarihleri arasında toplamda yaklaşık 39 ay davalı şirketin ...’da bulunan şantiyelerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili ise, davacının müvekkili şirkette aralıklı olarak Ekim 2003-Kasım 2004, Mart 2005-Aralık 2005, Mayıs 2006-Kasım 2006 ve Kasım 2007-Aralık 2007 tarihleri arasında çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin çalışmalarının arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediğinin tespit edilmiş olması nedeniyle davacı işçinin hizmet süresinin hizmet cetvelinde yer alan tarihlerin birleştirilerek toplanması suretiyle 17.10.2003-07.10.2004,31.03.2005-25.11.2005,05.06.2006-01.11.2007,3.11.2007-01.02.2008 tarihleri arasında 3 yıl 3 ay 25 gün olarak tespit edildiği ve hesaplamanın da bu tespite göre yapıldığı anlaşılmıştır.

6100 Sayılı HMK’nun 26/1 maddesi hükmü hizmet süresi bakımından taleple bağlılık kuralının ihlali hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: