Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12863 K.2015/26707

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece, davacının işyeri koşulları değiştirildiğine dair herhangi bir kanıt olmadığı yönündeki değerlendirmesi dosya içeriğine ve tanık anlatımlarına gore yerinde değil ise de, davacının çalışma şartlarına göre mesaisinin uzadığı, fazla mesai ücretinin ödenmediği, bu nedenle işten ayrıldığı, davacı işçinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/2-e maddesi uyarınca haklı nedene dayandığı anlaşılmakla, sonuç itibariyle kıdem tazminatının kablüne karar verilmesi bu gerekçeyle isabetli olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel tatil ücret alacağı hesaplama kısmında net 285,39 TL olarak hesaplanmasına rağmen, netice kısmında 640,69 TL olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki maddi hata fark edilmeksizin bilirkişi raporunun netice kısmındaki miktar üzerinden takidiri indirim yapılarak hüküm kurulmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki maddi hata doğrultusunda karar verilmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de usule aykırı bulunmuştur.

F) Sonuç: