Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12867 K.2014/28867

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.. (.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12.10.2011 tarihinden itibaren davalı TGS işyerinde ramp işçisi olarak çalıştığını,uçak altı yükleme ve boşaltma işi yaptığını,davacının belirsiz süreli iş akti ile ve 1383 TL aylık ücret karşılığı çalışmaya başladığını,davalının davacının iş aktini 24.06.2013 tarihinde tazminatlı olarak feshettiğini,fesih sebebinin davacının 29 gün raporlu olması ve 3 gün habersiz işe gidememesi olarak gösterildiğini,davacının rahatsızlanması sebebi ile değişik tarihlerde doktor raporuna dayanarak işe gidememesi bahanesi ile İş Kanunu 17,18,19.maddelerine göre iş aktinin feshedildiğini,iş aktinin feshenin hukuka aykırı

olduğunu,davalının fesih bildirimini İş Kanunu 19.maddesine göre yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin olarak bildirmek zorunda olduğunu,davacının hangi maddeye göre işten çıkartıldığının belli olmadığını,davacının 2012 yılı 8.ve 9.aylarında ve 31.01.2013'te 1 gün işe gitmemenin fesih sebebi olamayacağını,

davacının 2012 ve 2013 yıllarında 29 gün doktor raporuna istinaden işe gitmeme sebebi ile işten çıkarılamayacağını,davalının davacının iş aktini tazminat ödemek sureti ile feshettiğini,derhal fesih için İş Kanunu 26.maddesindeki 6 günlük sürenin gerekli olduğunu açıklayarak yapılan fesih işleminin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine, davacı lehine 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile 4 aylık boşta geçen süre ücret alacağı ile diğer hakların davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 12.10.2010-24.06.2013 tarihleri arasında görev yaptığını ve iş aktinin feshe yetkili tek makam olan genel müdür onayı ile feshedildiğini, davalının iş aktinin feshini hiç bir zaman ilk çare olarak görmediğini,bir çok havayolu şirketine hizmet için kurulmuş olduğunu,çalışma sisteminin dinamik,hızlı ve sorunsuz olması gerektiğini,

davacının görevine gerekli özeni göstermediğini,değişik bahanelerle işe gelmediğini ve işe gelmediğini,değişik rahatsızlıkları öne sürerek sık sık viziteye çıktığını,bu durumun Yargıtay kararına göre başlı başına fesih sebebi olduğunu,sık sık rapor alan davacının çalışma veriminin olumsuz olarak etkilendiğini,davacının görevini gereği gibi yerine getirmediğini açıklayarak davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinde çalışırken 2012-2013 yıllarında raporlar aldığı, davacının almış olduğu raporların büyük kısmının davacının bel rahatsızlığı sebebi ile alınmış olduğunun anlaşıldığı, davacının davalı işyerinde uzunca süre (2 yıl )uçak altında çalıştığı, rahatsızlığının yaptığı iş gereği ve gerçek rahatsızlık olduğu gerekçesiyle yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. (.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde davacının sürekli rapor aldığı ve bu durumun işyerinde iş akışını ve çalışma düzenini bozduğu açıktır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. madde gerekçesinde, işçinin yetersizliğinden kaynaklanan sebeplere örnek verilirken işçinin sık sık hastalanmasından bahsedilmiştir. Bu durumun ise, işin ve işyerinin normal işleyişini bozacağı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Yargıtay uygulamalarına göre (Yargıtay 9. H.D. 28/02/2005, 2061/6417) de, işçinin sık sık viziteye çıkması geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmektedir. Bu koşullar altında, davalı işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi beklenemeyeceğinden, feshin geçerli nedene dayandığı sonucuna varılarak davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.