KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/1298 E., 2015/13852 K.·Mahkemesi : ... İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2015
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesi ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı şirkette çalışan ...'ya taciz ve sarkıntılıkta bulunduğunu, iş akdinin davalı işveren tarafından bu sebeple haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı isteminin reddine, fazla çalışma ve genel tatil ücreti istemlerinin kısmen kabulüne, yıllık izin ücreti isteminin kabulüne, fazlaya dair istemin ise reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret alacağı noktasında toplanmaktadır.
Yerel mahkemenin gerekçesinde davacının 1.204,03 TL ücret alacağı olduğunun tespit edilmesine ve bu durumun bilirkişi raporuyla da sabit olmasına rağmen ücret alacağı isteminin kabulü yerine reddi hatalıdır.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/1298, K. 2015/13852, 9 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama