Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/13005 K.2014/30663

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmadan feshedildiğini, davalı şirkette genel bir uygulama olarak yabancı yöneticilerin getirildiğini, eski çalışanların zaman içerisinde çıkarılmaya başlandığını, davalı şirketin kendi sektöründe büyük şirketlerden olduğunu, işçi çıkarmasını gerektirecek durumun olmadığını, tam tersi davalı şirketin büyümesi nedeniyle yeni işçi aldığını, feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dünya çapında telekomünikasyon alanında üretim ve servis faaliyetleri ile iştigal eden Nokia Siemens Networks CEO'su tarafından tüm dünyada istihdam edilen personele hitaben 2011/Kasım tarihinde duyuru yapıldığını, şirketin kuruluşundan itibaren oluşan büyük net zarar nedeniyle düşük seviyede olan karlılık ve süreklilik arz eden negatif nakit akışı karşısında şirketin bağımsız olarak ayakta kalabilmesi için şirketin masraf yapısı ve çalışma yöntemlerinde değişikliğe gidilmesi gerektiği bu kapsamda dünya çapında 17.000 kişinin işten çıkarılacağının açıklandığını,

Nokia Siemens Networks CEO'sunun duyurusu üzerine davalı şirketin yönetim kurulunun 30/11/2011 tarihinde karar aldığını, ekonomik şartlar neticesinde verilen küçülme kararı sonucunda oluşturulacak yeni bölgesel organizasyon çerçevesinde belirlenecek yeni pozisyonlara davalı şirketin çalışanlarının yerleştirilmesi,

bu kapsamda kapatılan veya değiştirilen pozisyonlardan etkilenen personelin zorunluluk olarak iş sözleşmesinin sone erdirilmesi konusunda karar alındığını, davacının iş sözleşmesinin işletmenin, iş yerinin ve işin gerekleri nedeniyle feshedildiğini, işletmesel karar alındığını, işletmesel kararda yerindelik denetiminin yapılamayacağını, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ileri sürerek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin küçülme kararı aldığı 2011 yılı sonunda hem satışlardan hem de faaliyet yönünden kâr elde ettiği, kambiyo zararının yüksek olması nedeniyle zararın oluştuğu, fesih sonrası dönemde, şirketin satışlarının düştüğü, buna rağmen satış kârının oluştuğu, genel yönetim giderlerinde aşırı artış olması nedeniyle faaliyet zararının oluştuğu, davalı şirketin genel yönetim giderlerinde tasarruf tedbiri yerine işçi çıkartmak suretiyle zararı düşürmeye çalıştığı, 2011-2012 döneminde 133 işçi çıkartıldığı halde 61 işçinin işe alındığı, davacıya başka bir pozisyon ve görev önerilmediği, feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde büyük çaplı küçülmeye gidildiği ve bu sebeple çok sayıda işçi çıkarıldığı, işe alındığı iddia edilen kişilerin yabancı uyruklu oldukları ve bu kişilerin atamalarının yurtdışındaki merkezden yapıldığı ve davacı işçinin pozisyonuna işçi alımı olmadığı hep birlikte değerlendirildiğinde davalı işverence yapılan fesih geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.