Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/13046 K.2014/14723

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan S.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kurucuları ve ortakları aynı olan davalı şirketlerin değişik işyerlerinde 1998 yılından beri sigortalı olarak çalıştığını, davalı işyeri yöneticilerinin idari asistanı (sekteri) olarak görev yaptığını, mesai kavramı olmaksızın özel ve idari talimatlarını yerine getirdiğini, her iki şirket ortaklarının aynı olması ve işinin sürekliliği karşısında bu zamana kadar herhangi bir olumsuzluk yaşanmadığını, 15 Mayıs 2005 tarihinde Sitil A.Ş. yöneticilerinin talimatı ile hiçbir haklı neden ve gerekçe gösterilmeksizin hizmet akdinin feshedildiğini, fesih tarihi itibariyle net ücretinin 788,00 TL olduğunu,

hafta içi ve cumartesi günleri 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, mesainin çoğu zaman 20:00-21:00’e kadar uzadığını, fazla çalışma ve hafta sonu çalışma ücreti ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, izin ücretlerinin de ödenmediğini, resmi bayram günlerinde çalıştırıldığını, ücretlerinin ödenmediğini, 15 günlük ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve kötüniyet tazminatı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıdan S.. Ç..

İnşaat Turizm ve Tekstil A.Ş.vekili; davacının davalı işyerinde sekreter olarak 03/03/2000 tarihinde işe girdiğini, şirket merkezi Ç..'ye nakledilince 31/07/2001 tarihinde yine işe giriş bildirgesiyle çalışmaya devam ettiğini, sekreter olarak işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediğini, mükerrer ihtarlara rağmen Bursalı bir sanayicinin 02/02/2005 tarihli mektubu ile işverenleri defalarca aramasına rağmen sekreterce işverenlere bağlanmamasının davacının ihmalini ve ısrarını ortaya koyduğunu, yapılan ihtarlara savunma vermediğini, bunun üzerine İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi gereği iş akdinin feshedildiğini,

davacının 23 Nisan ve 19 Mayıs tatil günleri mesaisi ve yıllık ücretli izin ücretini aldığını, görevini kötüye kullanıp şirketi defalarca zarara uğrattığını, itibarını sarstığını, bu nedenle feshin haklı olduğunu, müvekkili şirketin diğer davalı şirketle hiç bir ilişkisinin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Ç.. Tekstil Ltd. Şti. hakkında usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara icabet etmediği gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının, İş Yasası'nın 25/II-h bendi uyarınca davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispatlar mahiyette bir delil sunamadığı, dinlenen davalı tanıklarının da davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini gösterir herhangi bir beyanda bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili ve davalı S.. Ç.. şirketi vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre S.. Ç..şirketi vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışma ücretinin tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Yerel mahkemece hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından 2/3 oranında indirim yapılması hakkın özünü etkileyecek nitelikte olup daha makul bir indirim yapılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı tarafça bir kısım belgelerdeki imzaya itiraz edilmiş olup, belge asılları işverence ibraz edilmemiştir. Mahkemece karar gerekçesinde bu belgelere değer verilmeyeceği açıklanmasına karşın, imzası davacıya ait olduğu kanıtlanamayan belgelerdeki süreler düşülerek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

4-Talep edilen kötüniyet tazminatına ilişkin olumlu-olumsuz bir karar verilmesi de hatalıdır.

5-Davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinin gerekçelendirilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: