Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/1387 K.2015/9307

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin hiçbir sebep bildirilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işini gereği gibi yerine getirmemesi, işe gelmeyen işçileri gelmiş gibi göstermesi ve rahatsız edici içerikte mektup yazmasına dayalı olarak iş akdinin feshedildiğini, davacının 15/04/2011 tarihli ibranamede bugüne kadar bütün ücretlerini ve her türlü hakkını aldığını, davalı şirketten hiç bir alacağının olmadığını ve hiç bir hak talebinde bulunmayacağını belirttiğinden davanın kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 15.04.2011 tarihli ibranamede kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği belirtilmiş olmakla feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun davalı işverenliğin kabulünde olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulünün gerektiği, ibranamede kıdem ve ihbar tazminatı olarak 3.500,00 TL ödemeye yer verildiği ve bu tutarın davacı hesabına yatırıldığı dikkate alındığında ibranamenin makbuz mahiyetinde olduğu,

davalı vekilince kıdem tazminatına karşılığı ödendiği yönündeki açıklama ve kıdem tazminatının fesih tarihinde muaccel olması temerrüdün oluşması nedeniyle bu tutarın kıdem tazminatından tenzilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.