Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/13937 K.2015/26353

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde sekreter olarak çalıştığını, fiilen 14.03.2005 fakat ... kaydına göre 01.03.2007 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, fesih sonrası bir kısım ödeme yapıldığını ancak ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davaya konu yaptığı 14.3.2005-01.03.2007 tarihleri arasındaki işvereninin müvekkili şirket olmadığını, davacının bu tarihler arasında ... ve ... Şirketleri tarafından istihdam edildiğini, davacının dava konusu taleplerini ve tarihlerde işvereni olan şirketlere yöneltmesi gerektiğini, davacının açmış olduğu işe iade davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya kıdem tazminatının eksik ödendiğini, ayrıca izin ücretlerinin ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Gerekçeli kararda gerekçenin yarım bırakılması hatalıdır.

3- Dosyadaki tüm deliller ve özellikle işverence davacıya yapılan ödeme belgelerine göre davacının brüt ücreti 5.745,00 TL olup Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı alacakları hesaplanırken brüt 4.076,00 TL ücretin dikkate alınması isabetsizdir.

4- Davacı taraf dava dilekçesinde sunduğu yazılı delillere göre 73 tatil gününde çalıştığına dair iddiada bulunmuş, ıslah dilekçesinde de hafta sonu ve genel tatil alacağı olduğunu açıklamıştır.

Dava dilekçesindeki anlatım ve ıslah dilekçesindeki açıklamaya göre davacının genel tatil alacağı yanında hafta tatili ücreti de talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece genel tatil ücreti hesabı yapıldığı görülmüş olup davacının sunduğu yazılı delillere göre hafta tatili alacağı da hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

5- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: