Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/1449 K.2014/15594

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, iş akdinin davalı işverence hiçbir haklı ve geçerli sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, davalı işyerinde Petrol-İş Sendikası T.. şubesi tarafından örgütlenme çalışması başladığını, davalı işyerinde sendikal çoğunluğu sağlayacak sayıda işçinin sendika üyesi olduğunu, sendikanın yetki için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurusunu müteakip işveren vekillerinin işçiler üzerinde örtülü ve açık baskı uygulayarak sendikadan istifa etmedikleri takdirde iş akitlerine son verileceğini, Diyarbakır, Aydın gibi yerlere sürgün olarak gönderileceklerinin açıkça söylenildiğini,

ilerleyen safhalarda bu baskıların bir takım işçiler üzerinde sonuç doğurduğunu, bir kısım işçilerin sendikadan istifa ettiğini, istifa etmeyen bir kısım işçilerin Güneydoğu Bölgesi'ndeki şirkete ait kuyulara gönderildiğini, bir kısmının da küçülme gerekçesi ile işten çıkartıldığını, işyerinde herhangi bir küçülme gerçekleşmediğini, esnek çalışma, vardiya düzenlemeleri, ücretsiz izin, son girenin ilk çıkışı gibi koşulların yerine getirilmediğini, sendikaya üye olmayan veya baskı sonucu sendikadan istifa eden kişilerin çalışmaya devam ettiğini,

işverenin bu iş koluna paralel doğal enerji kaynaklarından olan sıcak sudan elektrik üretimi için yeni girişimlerde bulunulduğunu, internet sitesinde işçi ve personel arayışına devam ettiğini, bu nedenlerle davacının iş akdinin sendikal örgütlenme nedeni ile haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, işe iade kararına rağmen müvekkilinin işe başlatılmaması halinde sendikal tazminat için bir yıldan az olmamak kaydı ile brüt ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili şirketin, Petrol ve Doğalgaz arama ve üretimi alanında faaliyet gösteren şirketlere sondaj hizmeti verdiğini, müvekkili şirketin çalışma programına göre 2012 yılında 3 petrol arama kulesini çalıştırdığını,

davacının bu kulelerde ve kuleye destek sağlayan sahada görevlendirildiğini Trakyada alınan son işin tamamlanması sonucunda yeni iş olmaması nedeni ile 3 arama kulesinden birisinin işine son verildiğini Kasım 2012 yılında kule sayısının 2'ye indiğini 1 kulenin devre dışı kalması nedeni ile gerek kule personelinin gerekse sahada görev yapan teknik personel yönünden istihdam fazlalığı oluştuğu kule personelinin bir kısmının rotasyon uygulanarak bir kısmının da görev yeri değişikliği bildirimi ile müvekkili şirketin Türkiye'nin farklı bölgelerinde bulunan diğer çalışma sahalarına gönderildiği müvekkili şirketin Trakya ve diğer sahalarında

davacının görevlendirileceği boş pozisyonun bulunmaması nedeni ile başka sahada ya da pozisyonda görevlendirilmediği, esnek çalışma modeli, ücretsiz izin gibi yolların denenmediği iddiasının haksız olduğunu, kulelerin aralıksız 24 saat çalıştığını,yapılan işin özelliği gereği esnek çalışma yapılmasının söz konusu olmadığı,

davacının çalışmasına ihtiyaç duyulacak iş olmaması nedeni ile çalışanların tüm haklarının ödendiğini ve mağdur edilmediğini, davacının ve bir kısım işçilerin istihdam fazlası personel olarak iş akdinin feshedilmek durumunda kaldığını akdin sendikal nedenlerle feshedilmediğini,

davacının çalıştığı dönemde müvekkilinin bilgisi dahilinde herhangi bir sendikal faaliyetinin olmadığını davacının iddia ettiği gibi petrol-iş sendikasının çoğunluk sağlayacak sayıda işçi sendika üyesi olmuş ise sendikalı pek çok işçinin halen müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini bu nedenle iş akdinin sendikal nedenlerle sona erdirildiği iddiasının doğru olmadığını, akdin fesih bildiriminde belirtilen nedenlerle sona erdirildiğini, davanın haksız olduğunu ve reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının, verilen talimatlara uymadığı yönünde herhangi bir tutanak veya yazılı belge bulunmadığı gibi bu hususta daha önce de davacıya herhangi bir uyarı verilmediği dolayısı ile fesih geçerli nedene dayandığının davalı tarafça ispatlanamadığı ve davalı iş yerinde halen sendikalı çalışanların bulunduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, sendikal tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal hakkın engellenmesi suçundan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece, bu kamu davasının sonucunun ne olduğu araştırılıp, kesinleşmesiyle birlikte yukarıdaki esaslar dahilinde, işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz.

Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız).

Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut olayda; davacı, 15.07.2005-28.01.2013 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığını iddia etmiş; davalı ise davacının, 11.09.2008-28.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece, sendikal tazminat talebinin reddi ile davacının süresinde işe başlamak için müracaatı ve işe başlatılmaması halinde, 6 aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatı verilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Sendikal tazminat talebinin kabul edilmemesi halinde; yukarıdaki ilkeler uyarınca davacının, davalı nezdindeki çalışma süresi tespit edildikten sonra fesih sebebine göre işe başlatmama tazminatı miktarının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: