Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/14652 K.2015/26600

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin ortağı olan Sırrı Gür'e ait işyerinde çalışmaya başladığını, işlerin büyümesi ile işyerinin 25/11/2001 tarihinde anonim şirket olduğunu, aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini uzun yıllar boyunca yönetmen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi işini kurduğunu belirterek işten istifa ederek ayrıldığını ve kıdem ile ihbar tazminatına hak kazanmadığını, 25/11/2001 tarihinde işe girdiğini, önceki çalışmasının davalı şirketle ilgisinin bulunmadığını, davacının mesai saatlerini belirleyebilecek konumda bir çalışan olduğunu, bu nedenle fazla mesai ücreti talep edemeyeceğini, tüm izinlerini kullandığını, bayram ve genel tatil çalışmasının olmadığını ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini haksız feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, ücretinin 8. 000,00 TL net olduğu halde 2. 750,00 TL net esas alınmasının hatalı olduğu gerekçesi ile davalı ise davacının istifa ettiği ve mahkeme önündeki ikrarında fazla çalışmasının olmadığını ve işyerinde genel tatillerde çalışılmadığını beyan ettiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve genel tatil alacağının olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma yaparak çalıştığını iddia ettiği, mahkemece haftada 6 gün 09.00-19.00 saatleri arasında haftada 12 saat fazla çalışma yaptığına göre alacağın hesaplanıp hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme önünde yapılan ikrar bağlayıcıdır. Davacı Üsküdar 2.İş Mahkemesi'nin 2007/782 E. Sayılı dosyasında; "Haftanın beş günü 08.30-18.00, cumartesi yarım gün çalışma vardı." şeklinde beyanda bulunduğu gibi Üsküdar 2.İş Mahkemesi'nin 2008/215 E. Sayılı dosyasında ise " İşyerinde 09.00-09.30 gibi işe gelinir, 18.00-18.30 gibi çıkılır." şeklinde ikrarda bulunmuştur.Bu durumda işyerinde haftanın 5 günü 09.00-18.00 arası ve cumartesi yarım gün çalışıldığından, davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalışması yoktur. Bu nedenle davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı, Üsküdar 2.İş Mahkemesi'nin 2007/782 E. Sayılı dosyasında; tanık olarak dinlendiği sırada "Dini ve resmi bayramlarda işyeri kapalıdır. “ şeklinde ikrarda bulunduğundan genel tatil alacağının da reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: