Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/15452 K.2015/28688

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacılar ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili; davacıların ...

Demirçelik fabrikasının çelik kondisyon vinç yapma işinde 14/05/2007 ile 05/07/2007 tarihleri arasında çalıştıklarını, davacılardan ...'ün kaynak ustası olarak 1.400 TL ile işe başladığını, diğer davacıların maaşlarının 1.000 TL olduğunu, ancak davalıların davacıların çalıştığı döneme ait maaşlarını ödemediklerini, davalılar arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi olduğunu iddia ederek, davacılardan .... için 2.473 TL 53 günlük maaş alacağından, 100 TL fazla çalışma ücretinden olmak üzere toplam 2.573 TL alacağın;

davacılar ...., ...., ....,... ve ....'ün her biri için ayrı ayrı 1.766 TL 53 TL günlük maaş alacaklarından, 100 er TL de fazla mesai alacaklarından olmak üzere toplam 1.866 şar TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalı İçdaş vekili davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalılar davaya karşı cevap vermemişlerdir. Yargılamanın devamı sırasında davaya dahil edilen .... vekili davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı mevcut değildir. Dosyalar birleştirilerek karar verildiğinde Yargıtay denetimi güçleşmektedir. Mahkemece davalar tefrik edilmeli; her bir davacı için ayrı bir dava dosyası açılmalı, yapılacak yargılama sonucuna göre bir karar verilmelidir. Delilleri toplanıp, raporu alınıp, karar aşamasına gelen dava dosyalarının birleştirilmesinin hiçbir hukuki dayanağı ve gerekliliği olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: