Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/15731 K.2014/18293

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Ç.. B..'nın 15.04.2011 tarih ve 27906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2011/61 sayılı işkolu tespit kararının iptali ile İ. Sanayi Güv. Sis. Dış Tic. Paz. Ltd. Şirketine bağlı işyerlerinde çalışan işçiler tarafından yapılan asıl iş ve yardımcı işlerin niteliği gereği İşkolları Tüzüğü'nün 28 sıra numarasında yer alan "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

a)-Davalı İ.. Ş.., Sendikalar Yasası'nın 4. maddesine göre, Bakanlığın işyeri tespit kararına karşı ilgili mahalli mahkemede dava açılabileceğini, Sağlık iş koluna giren iş yerlerinden birisinin Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi olduğunu, yetkili mahkemenin ise Kartal iş Mahkemesi olduğunu savunmuştur.

b)-Davalı Sağlık İşçileri Sendikası Genel Başkanlığı, Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi Başhekimliği’nin, hizmet alım ihalesi adı altında hasta bakıcı, tıbbi sekreter, veri elemanı, otomasyon elemanı, bilgi işlemci, raportör ve bilgi yöneticisi çalıştırılmakta olduğunu, çalışılan işyerinin bir hastane olması ve 2821 sayılı yasanın 60. md." Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de,

asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır." denmesi sebebi ile asıl işin hastanelerce yürütülen sağlık işi olduğunu ve hizmet alımı yoluyla yapılan işlerin ise yardımcı iş olduğunu ve sendikanın da faaliyette bulunduğu 24 nolu “Sağlık İşkoluna” girdiğini, Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi Başhekimliği’nin hizmet alım ihalesi ile çalıştırdığı işçilerin tümü sağlık sektöründe çalıştığını, şirketin hastanede çalıştırdığı işçilerin temizlik işçisi olmadığını, yapılan ihalenin veri hazırlama ve kontrol işlemleri hizmet alım işleri ihalesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

c)-Davalı Bakanlık adına hazine vekili, İşkolu tespit kararının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

d)- Davalı Dev Sağlık İş Sendikası davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Alt işverenlerin işyeri ya da işyerleri coğrafi olarak asıl işverenin işyeri içinde yer alsa bile hukuken ayrı işyeri ya da işyerleri niteliğindedir. Alt işveren, asıl işverenden ayrı olarak işveren sıfatına sahiptir. Alt işveren işyeri ya da işyerleri için yapılacak işkolu tespitinin asıl işverenin işyeri ya da işyerlerinden bağımsız yapılması gerektiği açıktır. Mahkemece sadece bilirkişi raporu ile hizmet alım sözleşmelerine göre hüküm kurulmuş olup, yetersiz dosya kapsamına göre davacı şirketin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında işyerlerinde yaptığı tüm işlerin sağlık işkoluna giren işlere yardımcı iş olarak nitelendirilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ağırlıklı iş belirlenirken işçilerin hangi işleri yaptıkları, birden fazla iş yapılıyorsa yapılan işlerin yoğunluğun ve ayrılan zamanlar açısından istatistiksel verilerin tespiti, yaptığı işler bakımından eğitim almasının gerekip gerekmediği, gerekiyorsa bu eğitimin verilip verilmediği, hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışan alt işveren işçilerinin üstlenilen işleri yapmak için yeterli olup olmadıkları gibi kriterler dikkate alınmalıdır.

Somut olay açısından da davalı şirkete ait kaç tane işçinin hangi sözleşme kapsamında söz konusu işyerlerinde çalıştığı, bunların hangi işlerde görevlendirildikleri ve fiilen hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin birey olarak birden fazla işi yapması durumunda zamanlarının ne kadarını hangi işte geçirdikleri, ağırlıklı olarak hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin yaptıkları işlerde hastane ya da sağlık merkezi personeli çalışıp çalışmadığı, sözleşme kapsamında çalışan işçilerden kaçının sağlık iş koluna giren işleri, kaçının veri kayıt ve kontrol işletmenliği ile temizlik işlerini yaptıkları araştırılıp değerlendirilmeden ve buna bağlı olarak da işyerinde yapılan ağırlıklı iş yeterince açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: