Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/15799 K.2015/28899

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde müşteri temsilcisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, fesih sonrası 7.960,00 TL ödeme yapıldığını ancak ödemenin alacaklarını tam karşılamadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin,ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya çalıştığı sürelerin karşılığı olan kıdem tazminatının ödendiğini, ihbar önelinin de kullandırıldığını, davacının da ibraname vererek şirketten hiçbir hak ve alacağı kalmadığını imzası ile belirttiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş aktinin davalı tarafından haklı bir neden olmaksızın sona erdirilip davacıya ihbar önelinin kullandırıldığı, yıllık izin ücreti alacağı da olmadığı ancak kabul edilen ücrete göre ve yapılan ödeme düşümü sonucu davacının bakiye kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde, davalı işyerinde en son aylık net 2.400,00 TL ücretle çalıştığını, fesih sonrası işverence kendisine alacaklarına karşılık 7.960,00 TL ödeme yapıldığını ancak ödemenin alacaklarını tam olarak karşılamadığını ileri sürüp kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti istemiştir.

Davalı ise davacının son ücretinin 900,00 TL olduğunu, hak ettiği kıdem tazminatının ödendiğini, alacağı olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının en son net 2.400,00 TL ücretle çalıştığı, fesihde ihbar öneli kullandırıldığı için ihbar tazminatına hak kazanmadığı ancak kabul edilen ücrete göre kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı olduğu kabul edilmiş; ibranamedeki tutar kıdem tazminatından mahsup edilip, davacının aldığını kabul ettiği 7.960,00 TL lik tutarın ise hak kazanılan 5.935,21 TL lik yıllık izin ücretine yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Davacının da kabulünde olduğu üzere fesih sonrası davacı hesabına toplam 7.960,00 TL ödeme yapılmıştır. Öte yandan işverence sunulan ibranamede net 4502,14 TL lik kıdem tazminatı ödendiği belirtilmiştir.

İbranamede açıkca 4.502,14 TL nin alındığı kabul edilmiş olup dava dilekçesinde de banka kanalı ile 7.690,00 TL'nin ödendiği açıklanmıştır. Bu halde her iki miktar toplamının davacı alacaklarından mahsubu gerekirken Mahkemece hatalı değerlendirme ile 7.960,00 TL nin yıllık izin ücreti ödemesi olarak kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: