Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16318 K.2014/36546

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01.02.2006-30.09.2010 tarihleri arasında gişe görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işvereni olmayıp ihale makamı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki iş sözleşmesinin dava tarihi itibariyle sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin 30.09.2010 tarihinde sona erdiğini ileri sürmüştür. Davacının son alt işvereni olan Peytem firmasına dava ihbar edilmiş olup ..firması tarafından verilen cevap dilekçesinde davacının ihaleyi alan yeni alt işverende çalışmaya devam ettiğini savunmuştur. Yine mahkemece hükme esas alınan 29.12.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda da davacının dava tarihi itibariyle davalı asıl işveren bünyesinde alt işveren işçisi olarak

çalışmaya devam ettiği belirtilmiştir. Dava tarihi itibariyle taraflar arasındaki iş sözleşmesi sona ermediğinden davacı talebi feshe bağlı olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına hak kazanmaz.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 6.30-23.30 saatleri arasında günde 2 saat ara dinlenme ile çalıştığı ertesi gün ise istirahat ettiği belirtilerek günlük 17 saat çalıştığı kabul edilerek 11 saati aşan 6 saatlik kısım fazla çalışma kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak bilirkişi hesaplama yaparken 2 saatlik ara dinlenme düşülmesi gerektiğini belirttiği halde bunu düşmemiştir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle ara dinlenme süresi düşülerek davalı tarafça ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması ile usulü kazanılmış haklar dikkate alınarak fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamına göre davacının bir gün çalışıp bir gün istirahat ettiği sabittir. Buna karşın mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Halbuki davacının çalışma şekli nazara alındığında davacının genel tatil günlerinin yarısında çalıştığı gözükmektedir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının genel tatillerin yarısında çalıştığı dikkate alınarak davalı tarafça ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması ile usulü kazanılmış haklar dikkate alınarak genel tatil alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

5-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2009 yılı asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediği belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Dava dışı alt işveren tarafından ibraz edilen 2009 yılına ait ücret bordroları imzasız ise de asgari geçim indirimi tahakkukları bulunmaktadır. Davacının ücretlerinin banka kanalıyla ödendiği sabittir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle dosya içindeki imzasız ücret bordroları ile davacının banka hesap ekstresi karşılaştırmak suretiyle davacının asgari geçim indirimi alacağı bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç: