Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16349 K.2015/29688

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı iş yerinde 14/12/1999 tarihinde araç sürücüsü olarak çalışmaya başladığını, emekliliğe hak kazanması nedeniyle ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarını talep ettiğini, işverenin 04/07/2011 tarihinde sigorta işten çıkış bildirgesi vermesine rağmen işçilik alacaklarını ödemediğini, en son net 1.584,42 TL maaş aldığını, 2011 Haziran ayı maaşı ile 2011 Temmuz ayından 4 günlük ücret alacağının ödenmediğini, iş yerinde çalışma saatlerinin hafta içi 07.30-21.15 arasında, cumartesi günü ise 07.30-18.00 saatleri arasında olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının 22/12/1999 tarihinde müvekkil şirkette çalışmaya başladığını, davacının verdiği 05/07/2011 tarihli dilekçe ile emekli olması sebebiyle işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davacının hak ettiği kıdem tazminatı ile Haziran ve Temmuz ayı ücretlerinin banka hesabına 26/08/2011 ve 13/09/2011 tarihlerinde yatırıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının talep konusu alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde net/brüt olarak açıklama yapmaksızın son ücretinin 1.584,42 TL olduğunu belirtmiştir. Bu miktar dosyada mevcut tam ay çalışılan 2011 yılı Mayıs ayı bordrosundaki brüt ücrettir. Davacı tanıklarının ücrete yönelik soyut beyanlarına itibar edilerek iddia edilen miktarın net ücret olduğunun kabulü hatalıdır. Hesaplamalar çıplak brüt 1.584,42 TL üzerinden yapılmalıdır.

3-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle bankaya yatırılan paranın bordrolaştırıldığı belgeden, davacıya davadan sonra Temmuz ayı için brüt 20,66 TL fazla mesai, brüt 17.460,44 TL kıdem tazminatı tahakkuk ettirildiği ve bunların netinin bankaya yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu miktarlardan kıdem tazminatı karşılığı yatanın kıdem tazminatından, fazla mesai karşılığı yatanın fazla mesai ücretinden mahsubu gerekirken dava dilekçesinde sadece 1 ay 4 günlük ücret alacağı talep eden davacının ücret ve fazla mesai ücretinden mahsup talebinin kabul edilmesi hatalıdır.

4-Davacının, dava dilekçesinde işe başlama saatinin 07.30 olduğunu iddia etmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe başlama saatinin 07.15 olarak esas alınıp, hesaplama yapılması talep aşımı olup, davacının iddiası gibi 07.30 olarak hesaplama yapılması gerekir.

Yeni yapılacak hesaplamaya göre vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin değişeceği de gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç: