Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16607 K.2015/30665

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, İstanbul 9. İş Mahkemesinde 2010/797 esas sayı ile açılan davada davacının işe iadesine karar verildiğini, hükmün kesinleşmesi üzerine Üsküdar 13. Noterliğinden işe başlatılması için 15.10.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, işverenin gönderdiği cevabi ihtarname ile işe davet edildiğini işe başlamak üzere işyerine gittiğinde işveren tarafından işe başlatılmadığını, davalı işverenin davacıyı hem işe davet edip, hem de işe başlatmamasının işe davette samimi olmadığını ve kötü niyetli olduğunu gösterdiğini iddia ederek, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işe iadeye ilişkin hükmün kesinleşmesi sonrası davacıya gönderilen cevabi ihtarname ile davacının 05.11.2012 günü saat 09:00’da işe davet edildiğini, davacının anılan günde işyerine gelmesine rağmen öncelikli olarak daha önceki dönemlerle ilgili şirket aleyhine başlattığı icra takiplerindeki alacaklarının ödenmesini, aksi takdirde işbaşı yapmayacağını beyan ederek işbaşı yapmadan işyerinden ayrıldığını, bu hususun düzenlenen tutanakla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin işe iade yönündeki başvurusu samimi olmalıdır ve bu başvuru bir şarta da bağlanmamalıdır. İşçinin gerçekte işe başlamak niyeti olmadığı halde, işe iade davasının sonuçlarından yararlanmak için yapmış olduğu başvuru geçerli bir işe iade başvurusu olarak değerlendirilemez. İşçinin süresi içinde işe iade yönünde başvurusunun ardından, işverenin daveti üzerine işe başlamamış olması halinde, işçinin gerçek amacının işe başlamak olmadığı kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla, işçi işverene hiç başvurmamış gibi sonuca gidilmelidir. Bu durumda işverence yapılan fesih, 4857 sayılı Yasanın 21 inci maddesinin beşinci fıkrasına göre geçerli bir feshin sonuçlarını doğurur. Bunun sonucu olarak da, işe iade davasında karara bağlanan işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakların talebi mümkün olmaz. Ancak, geçerli sayılan feshe bağlı olarak işçiye ihbar ve koşulları oluşmuşsa kıdem tazminatı ödenmelidir .

Dosya içeriğine göre kesinleşen feshin geçersizliği kararı sonrası süresinde başvurusundan sonra işveren tarafından işe davet edildiği, ancak işe gelen davacının işe başlamak için öncelikle ödenmemiş işçilik alacaklarının ödenmesi şartını ileri sürmüştür. İşçinin işe iadesi sonrası işe başvurusu şarta bağlanamaz. Davacı işe başlamakta bu nedenle samimi değildir. İşveren tarafından 13.07.2010 tarihinde yapılan fesih geçerli hale gelmiştir. Bu nedenle davacının işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davacının kıdem ve ihbar tazminatı, işe başlatılmadığı tarih, fesih tarihi kabul edilerek hesaplanmıştır. Ancak davacının işe başlatılmaya yönelik başvurusu samimi olmadığından, işe başlatılmama tarihinde bir fesihten söz edilemez. Önceki fesih, işe başlamayan davacı yönünden geçerli hale geldiğinden, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin, bu ilk fesih tarihine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

F) Sonuç: