Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16642 K.2015/29871

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 16/08/2001- 29/12/2009 tarihleri arası kesintisiz çalıştığını, son ücretinin aylık net 1.850,00 TL olduğunu, iş akdinin 29/12/2009 tarihinde işverenlik tarafından haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek; fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla; 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı, 10.471,00 TL ücret alacağı, 100,00 TL fazla mesai ücreti, 100,00 TL bayram ve genel tatil ücreti, 100,00 TL izin ücreti, 100,00 TL AGİ alacağı olmak üzere toplam 11.971,00 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe başlama tarihinin 05/12/2006 olduğunu, iş akdinin 25/12/2009 gününden itibaren süregelen devamsızlığı nedeniyle 30/12/2009 günlü ihtarname ile işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücretle çalışan ve aylık ücretleri imzalı bordro karşılığı banka kanalı ile ödenen davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını, fazla çalışma yapmadığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, esasen beş yıldan öncesine ait fazla mesai ve tatil ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, yıllık izinlerini kullandığını, aylık AGİ ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 06/10/2004-29/12/2009 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığı, iş akdinin haklı ya da geçerli nedenle feshedildiği hususunun ispat külfetinin davalı işverenlik üzerinde olduğu, davalının bu ispatı sağlayamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram – genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde taleplerini. 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı, 10.471,00 TL ücret alacağı, 100,00 TL fazla mesai ücreti, 100,00 TL bayram ve genel tatil ücreti, 100,00 TL izin ücreti, 100,00 TL asgari geçim indirimi alacağı olmak üzere toplam 11.971,00 TL olarak açıklamıştır. 16.08.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile ihbar tazminatı, bayram – genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti taleplerini arttırmıştır.

26.09.2013 tarihli ıslah dilekçesinde ise bu defa kıdem tazminatı talebini arttırma yoluna gitmiştir. 6100 sayılı HMK madde 176 gereği “ Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.

Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir” hükmü gereği mahkemece davacı vekilinin sadece ilk ıslah talebinin hükme esas alınması gerekirken, kıdem tazminatı talebini arttırmaya yönelik ikinci ıslah talebinin de hükme esas alınması hatalıdır.

3- Taraflar arasında ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece her ne kadar İstanbul Ticaret Odasına müzekkere yazılarak emsal ücret araştırması yapılmış ise de; davacının görev ve kıdemi ile davacı tanık beyanları karşısında bu araştırma yeterli olmamıştır. Bu nedenle davacının yaptığı iş, kıdemi dikkate alınarak ilgili sendika ve kuruluşlardan daha detaylı ücret araştırması yapılarak davacı tanık anlatımları da değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ile ücretin tayini hatalıdır.

4- Mahkemece davacının fazla mesai ücreti talebi reddedilmiş ise de, taraf tanıklarının beyanları davacının mesai saatlerini belirlemek için yeterli açıklıkta değildir. Bu nedenle tanıkların yeniden dinlenerek davacının mesai saatlerinin- çalışma düzeninin açık şekilde ortaya konması gerekmektedir. Eksik araştırma ile fazla mesai ücreti talebinin reddi hatalıdır.

F) Sonuç: